efekt psychomimetyczny
Efekt psychomimetyczny odnosi się do działania substancji, które wywołują objawy przypominające zaburzenia psychiczne, szczególnie psychozy. Substancje o działaniu psychomimetycznym mogą powodować halucynacje, zaburzenia percepcji, zmiany nastroju, depersonalizację oraz derealizację, czyli objawy podobne do występujących w schizofrenii.
Do najważniejszych substancji psychomimetycznych należą klasyczne psychodeliki (LSD, psylocybina), dysocjanty (ketamina, fencyklidyna), delirianty (atropina, skopolamina) oraz kannabinoidy. Działanie tych związków opiera się głównie na wpływie na układy serotoninergiczny (receptory 5-HT2A), glutaminianergiczny (receptory NMDA) oraz cholinergiczny (receptory muskarynowe).
W medycynie efekt psychomimetyczny może być niepożądanym działaniem niektórych leków, ale bywa również wykorzystywany w badaniach nad patofizjologią zaburzeń psychicznych. Kontrolowane wywoływanie objawów psychotycznych pozwala na lepsze zrozumienie mechanizmów rozwoju schizofrenii i innych psychoz, a także testowanie skuteczności leków przeciwpsychotycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Naloxonum hydrochloricum WZF 400 mcg/ml
Naloksonu chlorowodorek, zawarty w preparacie NALOXONUM HYDROCHLORICUM WZF, jest półsyntetycznym antagonistą receptorów opioidowych o wysokim powinowactwie, skutecznie wypierającym pełnych i częściowych agonistów opioidowych. Jego działanie polega na kompetycyjnym antagonizmie receptorów opioidowych, co czyni go kluczowym antidotum w leczeniu przedawkowania opioidów. Nalokson wykazuje selektywność, nie wpływając na depresję ośrodkowego układu nerwowego wywołaną przez inne substancje nieopioidowe. W dawkach nawet 10-krotnie przekraczających standardowe, wykazuje minimalne efekty farmakologiczne, takie jak niewielkie działanie przeciwbólowe i lekką senność, bez depresji ośrodka oddechowego, efektów psychomimetycznych czy wpływu na układ krążenia. Brak aktywności w organizmie wolnym od opioidów podkreśla jego bezpieczeństwo stosowania diagnostycznego.
agonista opioidowy, antagonista opioidowy, antidotum, częściowy antagonista, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diagnostyka różnicowa zatruć, działanie przeciwbólowe, efekt psychomimetyczny, kinetyka działania, N-allilo-nor-oksymorfon, naloksonu chlorowodorek, nalorfina, pentazocyna, pochodna morfiny, podanie dożylne, profil farmakodynamiczny, przedawkowanie opioidów, receptory opioidowe, rozwój tolerancji, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, wpływ na układ krążenia, zespół abstynencyjny, zwężenie źrenic