ortezowanie
Ortezowanie to metoda leczenia polegająca na stosowaniu ortez (zewnętrznych aparatów ortopedycznych) w celu stabilizacji, korekcji lub odciążenia określonych struktur układu ruchu. Ortezy mogą być stosowane w przypadku urazów, schorzeń neurologicznych, ortopedycznych lub jako element rehabilitacji.
W zależności od wskazań medycznych stosuje się różne typy ortez: stabilizujące, korygujące, funkcjonalne czy dynamiczne. Mogą one obejmować różne części ciała – kończyny górne (np. stawy nadgarstkowe, łokciowe), kończyny dolne (np. stawy skokowe, kolanowe, biodrowe) lub kręgosłup. Współczesne ortezy są wykonywane z lekkich materiałów, zapewniających komfort użytkowania przy zachowaniu odpowiednich właściwości biomechanicznych.
Prawidłowe ortezowanie wymaga indywidualnego doboru ortezy do potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem charakteru schorzenia, anatomii pacjenta oraz celów terapeutycznych. Czas stosowania ortez jest zróżnicowany – od krótkiego okresu po urazach do długotrwałego użytkowania w przypadku chorób przewlekłych. Skuteczność ortezowania zależy od właściwego doboru ortezy, przestrzegania zaleceń dotyczących jej stosowania oraz współpracy ze strony pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Stopa końsko-szpotawa – Leczenie
Stopa końsko-szpotawa jest wrodzoną deformacją występującą u około 1 na 1000 noworodków, która bez leczenia prowadzi do poważnych ograniczeń funkcjonalnych. Złotym standardem terapii jest metoda Ponsetiego, polegająca na cotygodniowej manipulacji i seryjnym gipsowaniu stopy (5-8 opatrunków, w trudniejszych przypadkach 8-9), często uzupełnionej tenotomią ścięgna Achillesa u 80-90% pacjentów, po której stosuje się gips przez 3 tygodnie. Następnie konieczne jest długotrwałe ortezowanie – 23 godziny na dobę przez 3 miesiące, a następnie podczas snu przez 3-5 lat, co jest kluczowe dla zapobiegania nawrotom deformacji. Alternatywnie stosuje się metodę francuską, opartą na codziennych manipulacjach, taśmowaniu i szynowaniu, wykazującą porównywalną skuteczność. Fizjoterapia wspomaga leczenie poprzez rozciąganie, wzmacnianie mięśni i trening funkcjonalny, szczególnie po interwencjach chirurgicznych lub w profilaktyce nawrotów.
artrodeza, fizjoterapia, metoda francuska, metoda Ponsetiego, opatrunek gipsowy, ortezowanie, osteotomia, regeneracja ścięgna, stabilizator zewnętrzny, stopa końsko-szpotawa, technika Ilizarowa, tenotomia ścięgna Achillesa, transfer ścięgna piszczelowego przedniego, uwolnienie tkanek miękkich, zgięcie grzbietowe stopy - Leksykon chorób i schorzeń
Skolioza – Zapobieganie i profilaktyka
Skolioza, dotykająca 2-3% populacji, to boczne skrzywienie kręgosłupa, którego całkowite zapobieganie, zwłaszcza w postaci idiopatycznej u nastolatków, nie jest obecnie możliwe. Kluczowe jest wczesne wykrycie poprzez regularne badania przesiewowe, co umożliwia wdrożenie proaktywnego leczenia i ograniczenie progresji krzywizny. Zalecane metody profilaktyki progresji obejmują stosowanie ortezowania (gorsety dla krzywizn 25-40° u dzieci w fazie wzrostu), specyficzne ćwiczenia dla skoliozy (SSE, np. metoda Schroth), wzmacnianie mięśni core oraz utrzymanie prawidłowej postawy i ergonomii. Badanie BRAIST potwierdziło skuteczność ortezowania w zmniejszaniu ryzyka progresji i konieczności leczenia operacyjnego. Regularne monitorowanie co 4-6 miesięcy w okresie intensywnego wzrostu jest niezbędne dla optymalnego zarządzania chorobą.
- Leksykon chorób i schorzeń
Urazy splotu ramiennego – Leczenie
Leczenie urazów splotu ramiennego wymaga zindywidualizowanego podejścia, uwzględniającego rodzaj i ciężkość uszkodzenia oraz czas od urazu. W łagodnych przypadkach, zwłaszcza u noworodków, około 70% pacjentów osiąga samoistne wyleczenie w ciągu kilku tygodni do miesięcy. Kluczowe jest zastosowanie kompleksowej rehabilitacji obejmującej ćwiczenia bierne i czynne, terapię zajęciową, neurostymulację (NMES, TENS, TES) oraz ortezowanie, które zapobiegają zanikowi mięśni, przykurczom i utrzymują zakres ruchu. W przypadku bólu neuropatycznego stosuje się farmakoterapię (leki przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe, opioidy), techniki fizykalne i neuromodulację, a w opornych przypadkach interwencje chirurgiczne, takie jak procedura DREZ. Metody medycyny tradycyjnej, jak akupunktura i masaż tui na, mogą wspomagać kontrolę bólu i poprawę samopoczucia.
akupunktura, artrodeza stawu, awulsja, biofeedback, ból neuropatyczny, hydroterapia, neuroliza, neurostymulacja, ortezowanie, osteotomia, porażenie Erba, przeszczep nerwu, przezskórna elektryczna stymulacja nerwów, przykurcz stawowy, rehabilitacja fizyczna, terapia zajęciowa, toksyna botulinowa, transfer nerwu, unerwienie, uraz splotu ramiennego, uraz trakcyjny, zaopatrzenie ortopedyczne