receptor adrenergiczny beta1

Receptor adrenergiczny beta1 (β1) jest jednym z trzech podtypów receptorów adrenergicznych beta (β1, β2, β3), należących do rodziny receptorów sprzężonych z białkiem G. Dominuje w tkance mięśnia sercowego, gdzie stanowi około 75-80% wszystkich receptorów adrenergicznych, choć występuje również w nerkach i tkance tłuszczowej.

Stymulacja receptorów β1 przez katecholaminy (adrenalinę i noradrenalinę) prowadzi do zwiększenia częstości akcji serca (efekt chronotropowy dodatni), siły skurczu mięśnia sercowego (efekt inotropowy dodatni) oraz szybkości przewodzenia w układzie bodźcoprzewodzącym (efekt dromotropowy dodatni). W nerkach aktywacja tych receptorów zwiększa wydzielanie reniny, co wpływa na regulację ciśnienia tętniczego.

Receptory β1-adrenergiczne są ważnym punktem uchwytu dla leków stosowanych w kardiologii. Beta-blokery (antagoniści receptorów β), szczególnie kardioselektywne (np. metoprolol, bisoprolol, nebiwolol), działają głównie na receptory β1, zmniejszając zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i obniżając ciśnienie tętnicze. Są stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, niewydolności serca oraz zaburzeń rytmu serca.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl