nawracające epizody depresji
Nawracające epizody depresji (depresja nawracająca, zaburzenie depresyjne nawracające) to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się występowaniem co najmniej dwóch odrębnych epizodów depresyjnych, między którymi występują okresy remisji trwające minimum 2 miesiące. Według klasyfikacji ICD-10 diagnozowane jest jako F33.
Choroba ta cechuje się nawrotowymi epizodami obniżonego nastroju, utraty zainteresowań i zdolności do odczuwania przyjemności, zmniejszenia energii, zaburzeń snu, apetytu, koncentracji oraz obniżonego poczucia własnej wartości. Nawroty mogą być wywoływane przez stresujące wydarzenia życiowe, choć często występują również bez identyfikowalnych czynników wyzwalających.
Ryzyko nawrotu jest szczególnie wysokie w pierwszych miesiącach po ustąpieniu epizodu depresji. Z każdym kolejnym epizodem prawdopodobieństwo wystąpienia następnego wzrasta, a okresy remisji mogą się skracać. Po trzech epizodach ryzyko kolejnego nawrotu sięga 90%. Długotrwałe leczenie farmakologiczne (zwykle lekami przeciwdepresyjnymi) oraz psychoterapia (zwłaszcza poznawczo-behawioralna) znacząco zmniejszają ryzyko nawrotów.
W leczeniu nawracających epizodów depresji kluczowe znaczenie ma profilaktyka nawrotów. Zaleca się kontynuowanie farmakoterapii przez co najmniej 6-9 miesięcy po ustąpieniu objawów, a w przypadku wielokrotnych nawrotów – leczenie podtrzymujące przez okres kilku lat lub bezterminowo. Duże znaczenie ma również psychoedukacja pacjenta, nauka rozpoznawania wczesnych objawów nawrotu oraz regularna kontrola psychiatryczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aurex 40 40 mg
Lek Aurex, zawierający citalopram w postaci bromowodorku, jest wskazany do leczenia epizodów depresyjnych oraz zespołu lęku napadowego, zarówno z agorafobią, jak i bez niej. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg i 40 mg citalopramu, które można dzielić, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii. Aurex stosuje się w fazie ostrej depresji, leczeniu podtrzymującym oraz profilaktyce nawrotów, co jest szczególnie istotne u pacjentów z nawracającymi epizodami. W przypadku zespołu lęku napadowego lek jest wskazany przy nawracających atakach paniki.
agorafobia, atak paniki, bromowodorek cytalopramu, citalopram, epizod depresyjny, farmakoterapia, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwdepresyjne, nawracające epizody depresji, nawroty zaburzeń depresyjnych, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, tabletki powlekane, zaburzenia depresyjne, zaburzenia lękowe, zaburzenia psychiczne, zespół lęku napadowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duloxetine Medical Valley 120 mg
Duloxetine Medical Valley dostępny jest w kapsułkach dojelitowych zawierających 90 mg lub 120 mg duloksetyny chlorowodorku. W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 120 mg na dobę, choć brak jest dowodów na korzyści z wyższych dawek u pacjentów bez odpowiedzi na dawkę początkową. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach, a po uzyskaniu poprawy terapię należy kontynuować przez kilka miesięcy w celu zapobiegania nawrotom. W zaburzeniach lękowych uogólnionych dawka początkowa to 30 mg raz na dobę, a dawka podtrzymująca 60 mg, z możliwością zwiększenia do 90 mg lub 120 mg w przypadku niewystarczającej odpowiedzi. U osób starszych nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na wiek, jednak zaleca się ostrożność przy dawce 120 mg na dobę. Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) oraz z zaburzeniami czynności wątroby.
chlorowodorek duloksetyny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, duże zaburzenia depresyjne, kapsułki dojelitowe twarde, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, leczenie przeciwdepresyjne, mus jabłkowy, nawracające epizody depresji, odpowiedź na leczenie, pacjent w podeszłym wieku, powłoka dojelitowa, współistniejące zaburzenia depresyjne, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienia