glasdegib
Glasdegib to drobnocząsteczkowy inhibitor szlaku sygnałowego Hedgehog (Hh), stosowany w terapii przeciwnowotworowej. Mechanizm jego działania polega na blokowaniu białka Smoothened (SMO), które jest kluczowym komponentem szlaku Hh, odgrywającego istotną rolę w regulacji proliferacji, różnicowania i przeżycia komórek.
Lek został zatwierdzony do stosowania w leczeniu nowo zdiagnozowanej ostrej białaczki szpikowej (AML) u pacjentów w wieku ≥75 lat lub u tych, którzy mają choroby współistniejące wykluczające intensywną chemioterapię indukującą. Glasdegib jest stosowany w skojarzeniu z małymi dawkami cytarabiny, co prowadzi do znaczącego wydłużenia całkowitego przeżycia w porównaniu z monoterapią cytarabiną.
Do najczęściej występujących działań niepożądanych glasdegibu należą: zmęczenie, niedokrwistość, krwawienia, gorączka, nudności, zmniejszenie apetytu, spadek masy ciała oraz zaburzenia smaku. Lek wykazuje również potencjał teratogenny, dlatego jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, a pacjenci płci męskiej i żeńskiej w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez określony czas po jego zakończeniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Worykonazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Worykonazol wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na azole oraz u osób z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QTc, takimi jak wrodzone lub nabyte wydłużenie QTc, kardiomiopatia z niewydolnością serca, bradykardia zatokowa czy objawowe arytmie. Przed i w trakcie terapii konieczne jest monitorowanie elektrolitów (K⁺, Mg²⁺, Ca²⁺) oraz czynności wątroby (AspAT, AlAT) – badania wątrobowe należy wykonywać co najmniej raz w tygodniu przez pierwszy miesiąc, a następnie raz w miesiącu, jeśli wyniki są stabilne. Worykonazol może powodować ciężkie reakcje wątrobowe, w tym zapalenie wątroby i niewydolność wątroby, a także reakcje fototoksyczne i ryzyko rozwoju raka kolczystokomórkowego skóry, co wymaga stosowania środków ochrony przeciwsłonecznej i regularnej kontroli dermatologicznej. U pacjentów z ciężkimi reakcjami skórnymi (ZSJ, TEN, DRESS) lub znacznym pogorszeniem czynności wątroby należy rozważyć przerwanie leczenia.
alfentanyl, arytmia objawowa, bradykardia zatokowa, cholestaza, choroba Bowena, efawirenz, ewerolimus, fenytoina, flukonazol, fotostarzenie skóry, glasdegib, hepatotoksyczność, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksypropylobetadeks, inhibitor kinazy tyrozynowej, kardiomiopatia, nadwrażliwość na azole, nadwrażliwość na worykonazol, niedoczynność nadnerczy, oksykodon, ostre zapalenie trzustki, osutka polekowa z eozynofilią, piegi, piorunująca niewydolność wątroby, plamy soczewicowate, przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych, pseudoporfiria, rak kolczystokomórkowy skóry, reakcja fototoksyczna, rogowacenie słoneczne, ryfabutyna, rytonawir, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, transaminazy wątrobowe, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie wchłaniania, zapalenie naczyniówki, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okostnej, zapalenie wątroby, zespół Cushinga, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka