immunizacja czynnikiem Rh(D)
Immunizacja czynnikiem Rh(D) to procedura medyczna mająca na celu zapobieganie immunizacji kobiet Rh-ujemnych przeciwko antygenowi D występującemu na krwinkach czerwonych. Jest to kluczowy element profilaktyki choroby hemolitycznej płodu i noworodka (ChHPN), która może wystąpić, gdy kobieta Rh-ujemna zostaje uczulona na antygen D pochodzący od płodu Rh-dodatniego.
Profilaktyka polega na podaniu immunoglobuliny anty-D (RhIg), która wiąże i neutralizuje krwinki czerwone płodu zawierające antygen D, które dostały się do krwiobiegu matki. Zapobiega to wytwarzaniu przez organizm matki przeciwciał anty-D, które mogłyby przekroczyć barierę łożyskową i zniszczyć krwinki czerwone płodu w kolejnych ciążach.
Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, immunizację czynnikiem Rh(D) należy wykonać u kobiet Rh-ujemnych w 28-30 tygodniu ciąży oraz w ciągu 72 godzin po porodzie, jeśli dziecko jest Rh-dodatnie. Dodatkowo, procedurę tę stosuje się po poronieniu, przerwaniu ciąży, ciąży pozamacicznej, inwazyjnych procedurach położniczych (amniocenteza, biopsja kosmówki) oraz po urazach brzucha w ciąży.
Dawka immunoglobuliny anty-D zależy od ilości krwinek płodu, które przedostały się do krwiobiegu matki. Standardowo podaje się 300 μg (1500 IU) w 28-30 tygodniu ciąży oraz po porodzie. W przypadku dużego krwotoku płodowo-matczynego może być konieczne podanie większej dawki, co określa się na podstawie testu Kleihauera-Betke lub cytometrii przepływowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka anty-D – Wskazania do stosowania
Immunoglobulina ludzka anty-D jest preparatem krwiopochodnym stosowanym w profilaktyce immunizacji czynnikiem Rh(D) u kobiet Rh(D)-ujemnych. Preparaty dostępne są w różnych dawkach: Gamma anty-D 50 zawiera 50 mikrogramów/ml (250 j.m.) i jest wskazany głównie we wczesnej ciąży, np. przy poronieniu, zagrażającym poronieniu lub ciąży pozamacicznej. Preparaty Rhesonativ 625 j.m./ml (125 µg) oraz 750 j.m./ml (150 µg) mają wyższą zawartość substancji czynnej i są stosowane w pełnym zakresie profilaktyki przed- i poporodowej, w tym po 12. tygodniu ciąży oraz po inwazyjnych procedurach diagnostycznych (amniopunkcja, biopsja kosmówki, kordocenteza) i terapeutycznych. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stopnia ekspozycji na antygen Rh(D) i wieku ciążowego.
amniopunkcja, antygen D, biopsja kosmówki, choroba hemolityczna noworodka, choroba hemolityczna płodu, ciąża pozamaciczna, immunizacja, immunizacja czynnikiem Rh(D), immunoglobulina anty-D, immunoglobulina G, kobieta Rh(D)-ujemna, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat płytek krwi, kordocenteza, krwawienie przezłożyskowe, obrót zewnętrzny płodu, poronienie, profilaktyka poporodowa, profilaktyka przedporodowa, przetoczenie niezgodnej krwi, wewnątrzmaciczna śmierć płodu, zaśniad groniasty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gamma anty-D 50 50 mcg/ml
Lek GAMMA anty-D 50 to roztwór do wstrzykiwań zawierający 50 mikrogramów/ml (250 j.m.) ludzkiej immunoglobuliny anty-D, przeznaczony do zapobiegania immunizacji czynnikiem Rh(D) u kobiet Rh(D)-ujemnych narażonych na kontakt z krwią płodu Rh(D)-dodatniego. Wskazania obejmują poronienie, zagrażające poronienie oraz ciążę pozamaciczną, gdzie ryzyko alloimmunizacji jest istotne. Preparat zawiera co najmniej 30 mg białka ludzkiego i nie przekracza 50 mikrogramów/ml IgA, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa immunologicznego. Podanie leku powinno być dostosowane do statusu Rh(D) pacjentki oraz charakteru i czasu trwania ciąży, aby skutecznie zapobiegać konfliktowi serologicznemu.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gamma anty-D 150 150 mcg/ml
GAMMA anty-D 150 to preparat immunoglobuliny ludzkiej anty-D o stężeniu 150 mikrogramów/ml (750 j.m./ml), dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań, zawierający minimum 90 mg białka ludzkiego oraz maksymalnie 50 mikrogramów/ml IgA. Produkt jest przeznaczony do profilaktyki immunizacji przeciwko antygenowi Rh(D) u kobiet Rh(D)-ujemnych, co ma na celu zapobieganie powstawaniu przeciwciał anty-D, które mogą wywołać chorobę hemolityczną płodu i noworodka w kolejnych ciążach z płodem Rh(D)-dodatnim. Preparat stosuje się w sytuacjach klinicznych takich jak poród dziecka Rh(D)-dodatniego, profilaktyka w trakcie ciąży, po usunięciu płodu powyżej 12 tygodnia ciąży, w zagrażającym porodzie niewczesnym lub przedwczesnym oraz po amniopunkcji diagnostycznej powyżej 12 tygodnia ciąży.
- Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina – Wskazania do stosowania
Immunoglobuliny stanowią kluczowy element terapii w różnych stanach klinicznych, od niedoborów odporności po profilaktykę i leczenie zakażeń wirusowych oraz powikłań po przeszczepach. Preparaty niespecyficzne, takie jak Biseko, zawierają około 10 g immunoglobulin na 1000 ml roztworu (IgG 7,0 g, IgA 1,4 g, IgM 0,5 g) i są stosowane m.in. w hipogammaglobulinemii, hipoproteinemii, hipoalbuminemii, hipowolemii oraz hemodylucji. Immunoglobuliny anty-D (GAMMA anty-D 150, Rhophylac 300, 150 µg/ml) zapobiegają immunizacji Rh(D) u kobiet Rh(D)-ujemnych w profilaktyce przed- i poporodowej oraz po ekspozycji na niezgodność grupową krwi. Preparaty specyficzne, takie jak Megalotect CP (100 U/ml przeciwciał przeciw CMV) i UMAN BIG (180 j.m./ml lub 540 j.m./3 ml przeciwciał przeciw WZW B), stosowane są w profilaktyce zakażeń wirusowych u pacjentów immunosupresyjnych oraz w immunoprofilaktyce WZW B, zwłaszcza po przeszczepach i ekspozycji na wirusa.
amniopunkcja diagnostyczna, antagonista puryn, biopsja kosmówki, choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, ciąża pozamaciczna, glikokortykosteroid, hemodylucja, hipoalbuminemia, hipogammaglobulinemia, hipoproteinemia, hipowolemia, immunizacja czynnikiem Rh(D), immunoglobulina, immunoglobulina A, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina G, immunoglobulina królicza, immunoglobulina M, immunoprofilaktyka, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor mTOR, krwotok przezłożyskowy, leczenie immunosupresyjne, lek wirusostatyczny, niedobór odporności, nowotwór złośliwy krwi, odpowiedź immunologiczna, odrzucenie przeszczepu, poronienie, przeszczep allogeniczny, przeszczep komórek macierzystych, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie wirusem cytomegalii, zaśniad groniasty, zespół niedoboru przeciwciał