wstrząs sercopochodny

Wstrząs sercopochodny (wstrząs kardiogenny) to stan bezpośredniego zagrożenia życia, w którym serce nie jest w stanie prawidłowo pompować krwi do tkanek i narządów, prowadząc do hipoperfuzji tkankowej i niedotlenienia. Jest najcięższą postacią ostrej niewydolności serca z wysokim wskaźnikiem śmiertelności, sięgającym 30-50% pomimo nowoczesnego leczenia.

Najczęstszą przyczyną wstrząsu kardiogennego jest zawał serca, zwłaszcza zawał przedniej ściany lewej komory lub wielonaczyniowa choroba wieńcowa. Inne przyczyny obejmują: zaawansowaną kardiomiopatię, zapalenie mięśnia sercowego, ciężkie wady zastawkowe, tamponadę serca, arytmie, a także powikłania interwencji kardiologicznych.

Kluczowe kryteria diagnostyczne wstrząsu kardiogennego to: hipotensja (ciśnienie skurczowe <90 mmHg przez co najmniej 30 minut lub konieczność stosowania leków inotropowych), objawy hipoperfuzji narządowej (oliguria, zaburzenia świadomości, ochłodzenie kończyn) oraz obniżenie wskaźnika sercowego (<2,2 l/min/m²) przy podwyższonym ciśnieniu napełniania lewej komory.

Postępowanie terapeutyczne wymaga wielokierunkowego działania: stabilizacji hemodynamicznej z użyciem leków inotropowych i wazopresyjnych, leczenia przyczynowego (najczęściej pilnej rewaskularyzacji wieńcowej), wspomagania krążenia przy użyciu kontrapulsacji wewnątrzaortalnej (IABP) lub zaawansowanych systemów mechanicznego wspomagania krążenia (ECMO, Impella), a także leczenia powikłań narządowych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl