tik ruchowy
Tik ruchowy to mimowolny, nawracający, niearytmiczny ruch, zwykle obejmujący ograniczone grupy mięśni. Charakteryzuje się gwałtownością, nagłym początkiem i brakiem celowości. Tiki ruchowe mogą obejmować różne części ciała, najczęściej twarz (mruganie, grymasy), szyję (potrząsanie głową), ramiona lub tułów.
Tiki ruchowe dzieli się na proste (pojedyncze skurcze mięśni) oraz złożone (sekwencje ruchów przypominające celowe działania). Mogą występować jako objaw przejściowy lub stanowić element zaburzeń tikowych, takich jak zespół Tourette’a. Nasilają się zwykle w sytuacjach stresowych, natomiast zmniejszają podczas koncentracji lub snu.
W diagnostyce tików ruchowych kluczowe jest różnicowanie z innymi zaburzeniami hiperkinetycznymi, takimi jak mioklonie, pląsawica czy dystonia. Leczenie obejmuje przede wszystkim psychoedukację, terapię behawioralną (trening odwracania nawyku), a w cięższych przypadkach farmakoterapię (najczęściej neuroleptyki). Większość tików dziecięcych ma charakter przejściowy i ustępuje samoistnie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tiki – Objawy
Tiki to mimowolne, nagłe, powtarzające się ruchy mięśniowe lub wokalizacje, dzielone na ruchowe (proste i złożone) oraz głosowe (proste i złożone). Typowe tiki ruchowe obejmują mruganie oczami, skręcanie głowy, grymasy, a głosowe – chrząkanie, pokasływanie, echolalię czy koprolalię (występującą u 10-15% pacjentów z zespołem Tourette’a). Objawy często poprzedza nieprzyjemne uczucie napięcia (premonitory urge), które ustępuje po wykonaniu tiku. Tiki pojawiają się zwykle między 4 a 6 rokiem życia, z nasileniem szczytowym między 8 a 12 rokiem życia, a ich przebieg charakteryzuje się zmiennością i okresowością. Wyróżnia się trzy główne zaburzenia tikowe: przemijające (trwające <12 miesięcy, dotykające do 1/8 dzieci), przewlekłe (ruchowe lub głosowe, trwające >1 roku, u ~1% dzieci) oraz zespół Tourette’a (wielotorowe tiki ruchowe i co najmniej jeden głosowy, trwające >1 roku, u ~0,6% dzieci). W ostatnich latach obserwuje się wzrost funkcjonalnych zaburzeń tikowych, szczególnie u nastolatek, związanych z czynnikami psychologicznymi i stresem.
agonista alfa-adrenergiczny, borelioza, Borrelia burgdorferi, echolalia, głęboka stymulacja mózgu, guanfacyna, infekcja paciorkowcowa, klonidyna, kompleksowa interwencja behawioralna, koprolalia, lek przeciwpsychotyczny, mycoplasma pneumoniae, odchrząkiwanie, palilalia, przemijające zaburzenie tikowe, przewlekłe zaburzenie tikowe, tik głosowy, tik motoryczny, tik prosty, tik ruchowy, tik wokalny, tik złożony, Trening Odwracania Nawyku, uczucie poprzedzające, zespół PANDAS, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoksetyna Medice
Atomoksetyna wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. U pacjentów leczonych obserwowano niewielkie przyspieszenie tętna (średnio <10 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg), jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych zmiany tętna wynosiły ≥20 uderzeń/min, a ciśnienia tętniczego ≥15-20 mmHg. U 15-26% dzieci i młodzieży oraz 27-32% dorosłych zmiany te utrzymywały się lub nasilały podczas terapii. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest szczegółowa ocena chorób układu krążenia oraz regularne pomiary tętna i ciśnienia tętniczego (przed leczeniem, podczas terapii, po zmianie dawki i co 6 miesięcy). Atomoksetyny nie stosuje się u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub naczyniami mózgowymi, a u osób z zespołem wydłużonego QT lub predyspozycjami do niedociśnienia ortostatycznego wymagana jest szczególna ostrożność.
akcja serca, atomoksetyna, bilirubina, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, enzym wątrobowy, halucynacja, kołatanie serca, mania, myśl samobójcza, naczynia mózgowe, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, tik ruchowy, układ sercowo-naczyniowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoxetine NeuroPharma
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży. U pacjentów z wadami serca istnieje zwiększone ryzyko nagłej śmierci, dlatego konieczna jest konsultacja kardiologiczna przed rozpoczęciem terapii. Atomoksetyna może powodować wzrost tętna (średnio <10 uderzeń/min) i ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg), z bardziej wyraźnymi zmianami u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych, a u części pacjentów zmiany te utrzymują się lub nasilają. Zaleca się regularne pomiary tętna i ciśnienia krwi przed leczeniem, po każdej zmianie dawki oraz co 6 miesięcy, z wykorzystaniem siatki centylowej u dzieci i zgodnie z wytycznymi nadciśnieniowymi u dorosłych.
ADHD, atomoksetyna, bilirubina, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, halucynacja, myśl samobójcza, naczynie mózgowe, nadciśnienie, nagła śmierć, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pokrzywka, próba samobójcza, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek, stan lękowy, tik ruchowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, wada serca, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoksetyna Medice
Atomoksetyna Medice, stosowana w leczeniu ADHD, wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży. U pacjentów z wadami serca odnotowano przypadki nagłej śmierci, dlatego lek powinien być stosowany ostrożnie i po konsultacji kardiologicznej. Atomoksetyna może powodować niewielkie przyspieszenie tętna (średnio <10 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg), jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych obserwowano bardziej znaczące zmiany (tętno o ≥20 uderzeń/min, ciśnienie o 15-20 mmHg lub więcej), które u części pacjentów utrzymywały się lub nasilały. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena układu krążenia oraz systematyczne monitorowanie tętna i ciśnienia tętniczego, z pomiarami co najmniej co 6 miesięcy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi i naczyniowymi mózgu oraz wymaga ostrożności u osób z nadciśnieniem, częstoskurczem, zespołem wydłużonego QT i ryzykiem niedociśnienia ortostatycznego.
ADHD, atomoksetyna, chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, duża depresja, halucynacje, kołatanie serca, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, podwyższone stężenie bilirubiny, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, stan maniakalny, tik ruchowy, urojenia, wada serca, zaburzenia psychotyczne, zachowania samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Tiki – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Tiki to nagłe, powtarzalne, mimowolne ruchy (motoryczne) lub dźwięki (wokalne), które mogą mieć charakter prosty (np. mruganie oczami) lub złożony (np. nieodpowiednie gesty). Wyróżnia się trzy główne zaburzenia tikowe: tymczasowe (trwające <1 rok), przewlekłe (ruchowe lub głosowe, >1 rok) oraz zespół Tourette’a (zarówno ruchowe, jak i głosowe, >1 rok). Tiki często poprzedza odczucie zwiastunowe (premonitory urge), a ich nasilenie może być nasilane przez stres, zmęczenie czy podekscytowanie. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i obserwacji klinicznej, a w razie podejrzenia podłoża organicznego – na dodatkowych badaniach. Kompleksowa opieka wymaga interdyscyplinarnego podejścia, uwzględniającego aspekty medyczne, psychologiczne i społeczne, z kluczową rolą personelu pielęgniarskiego w monitorowaniu, edukacji i wsparciu pacjenta oraz jego rodziny.
ADHD, arypiprazol, depresja, ekspozycja z powstrzymaniem reakcji, głęboka stymulacja mózgu, guanfacyna, haloperidol, Indywidualny Program Edukacyjny, klonidyna, kompleksowa interwencja behawioralna dla tików, lek przeciwdrgawkowy, neuroleptyk, pimozyd, przewlekłe zaburzenie tikowe, terapia odwracania nawyków, tik głosowy, tik prosty, tik ruchowy, tik złożony, toksyna botulinowa, topiramat, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie uczenia się, zespół Tourette’a - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół tourette’a – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zespół Tourette’a (ZT) to nieuleczalne zaburzenie neurologiczne rozpoczynające się w dzieciństwie, charakteryzujące się tikami ruchowymi i wokalnymi. Badania długoterminowe wykazują, że u 59-85% pacjentów nasilenie tików zmniejsza się z wiekiem, z około 50% dzieci osiągających pełną remisję w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości, a kolejne 30% obserwuje znaczącą poprawę. Szczyt nasilenia tików przypada między 8. a 12. rokiem życia, po czym następuje niemal liniowy spadek objawów. W wieku 18 lat 90% pacjentów z wyraźnie nasilonymi tikami ma łagodne lub brak tików. ZT nie jest chorobą postępującą ani degeneracyjną, nie wpływa na długość życia ani inteligencję, a także nie powoduje istotnej niepełnosprawności fizycznej.
ADHD, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, choroba współistniejąca, farmakoterapia, jądro ogoniaste, motoryka mała, motoryka precyzyjna, naturalny przebieg choroby, niepełnosprawność fizyczna, remisja, schorzenie neurologiczne, stresujące wydarzenie życiowe, terapia behawioralna, tik ruchowy, tik wokalny, wywiad rodzinny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie tikowe, zespół nadpobudliwości psychoruchowej, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Konaten
Atomoksetyna (Konaten) wymaga szczególnej ostrożności i systematycznego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży z ADHD. U pacjentów z wadami serca stosowanie leku wymaga konsultacji kardiologicznej, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie rytmu serca średnio <10 uderzeń/min oraz wzrost ciśnienia tętniczego średnio <5 mmHg, a u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych obserwuje się zmiany ≥20 uderzeń/min i/lub wzrost ciśnienia o 15-20 mmHg. Zmiany te utrzymują się lub nasilają u 15-26% dzieci i młodzieży oraz 27-32% dorosłych, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przerost mięśnia sercowego. Przed terapią konieczne jest wykonanie szczegółowego wywiadu i badań układu krążenia oraz regularne monitorowanie tętna i ciśnienia co najmniej co 6 miesięcy.
ADHD, atomoksetyna, bilirubina, ból w klatce piersiowej, choroba naczyń mózgowych, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz, duszność, enzym wątrobowy, halucynacja, kołatanie serca, mania, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, próba samobójcza, przerost mięśnia sercowego, przyspieszenie rytmu serca, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rytm serca, stan lękowy, stan pobudzenia, tik ruchowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, wada serca, zaburzenie maniakalne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Auroxetyn
Atomoksetyna (Auroxetyn) wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży z ADHD, u których obserwowano zwiększoną częstość zachowań samobójczych w porównaniu z placebo. U dorosłych takie różnice nie występowały. Lek może powodować istotne zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym przyspieszenie tętna średnio <10 uderzeń/min oraz wzrost ciśnienia tętniczego średnio <5 mmHg, jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych odnotowano wzrost tętna o ≥20 uderzeń/min i ciśnienia o 15-20 mmHg lub więcej. Długotrwałe utrzymanie tych zmian może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przerost mięśnia sercowego. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie szczegółowego wywiadu i badań kardiologicznych, a następnie regularne monitorowanie tętna i ciśnienia, co najmniej co 6 miesięcy. Atomoksetyny nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, zespołem wydłużonego QT oraz u osób z ryzykiem niedociśnienia ortostatycznego.
ADHD, atomoksetyna, choroba naczyń mózgowych, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, enzymy wątrobowe, halucynacja, kardiolog, myśl samobójcza, nadciśnienie, nagła śmierć, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, psychoza, reakcja anafilaktyczna, stan maniakalny, tik ruchowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, wada serca, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Tiki – Epidemiologia
Tiki, definiowane jako nagłe, szybkie, powtarzające się i nierytmiczne ruchy lub wokalizacje, są najczęstszymi zaburzeniami ruchowymi u dzieci, z częstością występowania w populacji szkolnej wynoszącą 6-12%, a tiki przejściowe pojawiają się u 20-25% dzieci. Zespół Tourette’a (ZT) dotyka około 0,3-1,0% dzieci w wieku szkolnym, z przewagą chłopców (stosunek płci 5:1). Tiki rozpoczynają się zwykle między 3 a 8 rokiem życia, z największym nasileniem między 10 a 12 rokiem życia, a około 50% pacjentów jest wolnych od tików do 18 roku życia. Przewlekłe zaburzenia tikowe, w tym ZT, występują u około 1% populacji ogólnej, a u dzieci z edukacją specjalną częstość tików sięga 20-23%, z 5,3-7,0% spełniającymi kryteria ZT. Współwystępowanie zaburzeń psychiatrycznych jest wysokie – u 83% dzieci z ZT stwierdza się inne zaburzenia, takie jak ADHD (19,1%), zaburzenia lękowe (29,6%) czy OCD (8,7%). Epidemiologia tików jest utrudniona przez fluktuacje objawów, niską świadomość i różnice w metodologii badań, co wpływa na zróżnicowanie szacunków rozpowszechnienia.
ADHD, CBIT, fluktuacja, kompleksowa interwencja behawioralna, OCD, przebieg kliniczny, przewlekłe zaburzenie tikowe, remisja, schorzenie współistniejące, standaryzowana zapadalność, tik, tik prosty, tik ruchowy, tik wokalny, tik złożony, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie społeczne, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zapadalność, zespół Tourette’a - Leksykon chorób i schorzeń
Tiki – Diagnostyka i diagnoza
Zaburzenia tikowe, obejmujące tiki ruchowe i wokalne, są powszechnymi neuropsychiatrycznymi schorzeniami wieku rozwojowego, z przewagą występowania u chłopców (ok. 5-krotnie częściej niż u dziewcząt). Diagnostyka opiera się na kryteriach DSM-5, które wyróżniają zespół Tourette’a (co najmniej dwa tiki ruchowe i jeden wokalny utrzymujące się ponad rok, z początkiem przed 18. rokiem życia), przewlekłe zaburzenia tikowe (jeden typ tików utrzymujący się ponad rok) oraz przemijające zaburzenia tikowe (trwające krócej niż 12 miesięcy). Kluczowe jest wykluczenie innych przyczyn tików, takich jak choroby neurologiczne, stosowanie leków czy substancji psychoaktywnych. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym, nagraniach wideo oraz skalach oceny nasilenia tików (np. Yale Global Tic Severity Scale), a także badaniach dodatkowych, takich jak poziom TSH, MRI mózgu czy EEG, w zależności od wskazań klinicznych.
ADHD, badanie genetyczne, biomarker, choroba Huntingtona, drżenie, dystonia, elektroencefalografia, infekcja paciorkowcowa, kompulsja, koprolalia, mioklonia, napad częściowy złożony, napad padaczkowy, neuroobrazowanie, niedoczynność tarczycy, PANDAS, pląsawica, pląsawica Sydenhama, powirusowe zapalenie mózgu, przemijające zaburzenie tikowe, przewlekłe zaburzenie tikowe, tik, tik ruchowy, tik wokalny, Yale Global Tic Severity Scale, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zaburzenie tikowe, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zachowanie opozycyjno-buntownicze, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Auroxetyn
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży. U dorosłych nie zaobserwowano istotnej różnicy w częstości tych zachowań w porównaniu z placebo. Lek może powodować niewielkie przyspieszenie tętna (<10 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (<5 mmHg), jednak u 8-12% dzieci i nastolatków oraz 6-10% dorosłych obserwuje się znaczące zmiany (tętno o ≥20 uderzeń/min, ciśnienie o 15-20 mmHg lub więcej), które mogą utrzymywać się lub nasilać (15-26% dzieci i nastolatków, 27-32% dorosłych). Przed terapią konieczne jest wykluczenie ciężkich chorób układu krążenia, a podczas leczenia zaleca się regularne monitorowanie tętna i ciśnienia tętniczego (przed rozpoczęciem, po każdej zmianie dawki oraz co 6 miesięcy). Atomoksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi i naczyniami mózgowymi oraz wymaga ostrożności u osób z nadciśnieniem, częstoskurczem, zespołem wydłużonego QT czy ryzykiem niedociśnienia ortostatycznego.
ADHD, atomoksetyna, choroba naczyń mózgowych, chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, halucynacja, hiperbilirubinemia, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, próba samobójcza, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, tik ruchowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, zaburzenia psychotyczne polekowe, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego QT, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atenza
Produkt leczniczy Atenza, zawierający metylofenidat chlorowodorek, jest wskazany do leczenia zespołu ADHD u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat, po dokładnej ocenie nasilenia i przewlekłości objawów. Nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat oraz u osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Długotrwałe stosowanie metylofenidatu powyżej 12 miesięcy wymaga szczegółowego monitorowania stanu zdrowia pacjenta, w tym parametrów układu sercowo-naczyniowego, rozwoju, masy ciała, apetytu oraz występowania zaburzeń psychicznych. Leczenie nie powinno być bezterminowe, a u dzieci i młodzieży zaleca się przerwanie terapii podczas lub po okresie dojrzewania.
brak spontaniczności, depresja, długookresowa terapia, drażliwość, laktoza jednowodna, mania, metylofenidat chlorowodorek, perseweracja, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, tabletka powlekana, tik, tik ruchowy, tik wokalny, układ sercowo-naczyniowy, urojenie, zaburzenie łaknienia, zaburzenie lękowe, zaburzenie psychiczne, zachowanie agresywne, zespół ADHD - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elvanse
Przed rozpoczęciem terapii lisdeksamfetaminą dimezylanem (Elvanse) konieczna jest szczegółowa ocena ryzyka nadużywania, uzależnienia oraz przeciwwskazań kardiologicznych. Ryzyko nadużycia jest wyższe u dorosłych, zwłaszcza młodych, oraz u pacjentów z historią uzależnień. Leki psychostymulujące mogą powodować umiarkowany wzrost ciśnienia tętniczego (o około 2-4 mmHg) i częstości tętna (średnio o 3-6 uderzeń/min), a także wydłużenie odstępu QTc, co wymaga regularnego monitorowania układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem, niewydolnością serca, zaburzeniami rytmu czy po przebytym zawale. Stosowanie lisdeksamfetaminy jest przeciwwskazane u pacjentów z jawną chorobą układu sercowo-naczyniowego oraz umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym. W trakcie leczenia należy przeprowadzać wywiad rodzinny i badania kardiologiczne (EKG, echokardiografia) oraz monitorować objawy sugerujące chorobę serca.
arytmia, bezsenność, choroba organiczna serca, choroba wieńcowa, chwiejność emocjonalna, depresja, działanie sympatykomimetyczne, epizod maniakalny, kardiomiopatia, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek psychostymulujący, lisdeksamfetamina dimezylan, mania, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niewydolność serca, omam, pochodna amfetaminy, próba samobójcza, przedawkowanie, psychoza, tik ruchowy, udar mózgu, urojenie, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, uzależnienie psychiczne, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie akomodacji, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie myślenia, zawał serca, zespół Tourette’a - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół tourette’a – Epidemiologia
Zespół Tourette’a (ZT) jest neurozwojowym zaburzeniem charakteryzującym się mimowolnymi tikami ruchowymi i wokalnymi, o rozpowszechnieniu u dzieci i młodzieży szacowanym na 0,3-1%, z metaanalizą wskazującą na 0,52-0,77%. W USA częstość występowania wynosi około 0,23-0,3% w populacji 0-17 lat, co odpowiada około 174 000 dzieci. ZT jest 3-4 razy częstszy u chłopców niż u dziewcząt, z wyraźnym spadkiem rozpowszechnienia u dorosłych (0,01-0,05%). Objawy pojawiają się zwykle między 5 a 15 rokiem życia, z maksymalnym nasileniem w wieku 10-12 lat, a około 50% pacjentów doświadcza remisji do 18 roku życia. Współwystępowanie zaburzeń psychicznych jest wysokie – ADHD dotyczy około 60% pacjentów, OCD 27-30%, a zaburzenia ze spektrum autyzmu 6-11%. Występuje także zwiększone ryzyko zaburzeń dwubiegunowych i innych problemów psychospołecznych.
ADHD, ASD, etiologia schorzenia, kryteria diagnostyczne, manifestacja kliniczna, nasilenie objawów, OCD, patogeneza schorzenia, przewlekłe zaburzenie tikowe, remisja, schorzenie współistniejące, tik ruchowy, tik wokalny, tiki ruchowe i wokalne, współwystępowanie chorób, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie neurozwojowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie tikowe, zaburzenie zachowania, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elvanse
Przed rozpoczęciem terapii lisdeksamfetaminą dimezylanem (Elvanse) konieczna jest szczegółowa ocena ryzyka nadużywania, uzależnienia oraz stosowania niezgodnego z zaleceniami, zwłaszcza u pacjentów z historią nadużywania substancji psychoaktywnych. Lek może powodować objawy nadużywania, takie jak zmiany dermatologiczne, bezsenność, drażliwość, nadpobudliwość, chwiejność emocjonalna oraz psychozę, a także objawy odstawienne (zmęczenie, depresja). U dzieci i młodzieży odnotowano przypadki nagłych zgonów związanych z chorobami serca, dlatego stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z organicznymi chorobami serca, kardiomiopatią, arytmiami lub ciężkimi zaburzeniami kardiologicznymi. U dorosłych z ADHD obserwowano przypadki nagłych zgonów, udarów i zawałów serca, choć rola leków psychostymulujących nie jest jednoznaczna. Leki te powodują umiarkowany wzrost ciśnienia tętniczego (o 2-4 mmHg) i częstości rytmu serca (o 3-6 uderzeń/min), co wymaga regularnego monitorowania, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem, niewydolnością serca, przebytym zawałem mięśnia sercowego lub zaburzeniami rytmu komorowego. Lisdeksamfetamina może wydłużać odstęp QTc, co wymaga ostrożności u pacjentów z wydłużeniem QTc, chorobą serca lub zaburzeniami elektrolitowymi.
arytmia, badanie kardiologiczne, bezsenność, choroba organiczna serca, choroba wieńcowa, chwiejność emocjonalna, drażliwość, działanie sympatykomimetyczne, epizod maniakalny, kardiomiopatia, komorowe zaburzenia rytmu, lek psychostymulujący, lisdeksamfetamina, mania, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość, nadużywanie substancji psychoaktywnych, nagły zgon, napad drgawkowy, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, objaw psychotyczny, omam, pochodna amfetaminy, próg drgawkowy, przedawkowanie, psychoza, tik głosowy, tik nerwowy, tik ruchowy, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, urojenie, uzależnienie psychiczne, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie akomodacji, zaburzenie EEG, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie zachowania, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zespół odstawienny, zespół Tourette’a