Specjalne ostrzeżenia
Atenza

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przy zalecaniu leczenia produktem leczniczym Atenza, zawierającym metylofenidat chlorowodorek, należy pamiętać, że nie jest on wskazany u wszystkich pacjentów z zespołem ADHD. Decyzja o wprowadzeniu terapii wymaga szczegółowej oceny ciężkości oraz przewlekłości objawów występujących u pacjenta. W przypadku dzieci konieczne jest uwzględnienie ich wieku (zakres 6-18 lat) przy ocenie nasilenia i przewlekłości symptomów.¹

Ograniczenia wiekowe stosowania preparatu

Istnieją wyraźne przeciwwskazania dotyczące stosowania metylofenidatu w określonych grupach wiekowych:

• Dzieci poniżej 6 lat – Atenza nie powinna być stosowana w tej grupie wiekowej ze względu na brak ustalenia profilu bezpieczeństwa i skuteczności.²
• Osoby w podeszłym wieku – metylofenidatu nie należy stosować u pacjentów starszych. Brak udokumentowanego bezpieczeństwa i skuteczności w tej populacji. Warto zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań dotyczących terapii ADHD u pacjentów powyżej 65 roku życia.³

Monitorowanie przy długookresowej terapii

Szczególną uwagę należy zwrócić na bezpieczeństwo i skuteczność długotrwałego stosowania metylofenidatu (powyżej 12 miesięcy), które nie zostało systematycznie ocenione w kontrolowanych badaniach klinicznych. Istotne jest, by pamiętać, że leczenie preparatem Atenza nie powinno być bezterminowe.⁴

U dzieci i młodzieży leczenie metylofenidatem można zwykle przerwać podczas lub po zakończeniu okresu dojrzewania. Dla pacjentów poddawanych długotrwałej terapii (powyżej 12 miesięcy) konieczne jest staranne i bieżące monitorowanie stanu zdrowia, zgodnie z wytycznymi zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego.⁵

Zakres monitorowania podczas terapii

Regularna kontrola powinna obejmować ocenę następujących aspektów:⁶

• Układ sercowo-naczyniowy – regularna kontrola parametrów krążeniowych
• Rozwój – monitorowanie prawidłowego rozwoju dzieci i młodzieży
• Masa ciała – regularne pomiary oraz obserwacja zmian
• Apetyt – ocena możliwych zaburzeń łaknienia
• Zaburzenia psychiczne – zarówno nowo powstałe, jak i nasilenie istniejących wcześniej

Monitorowanie zaburzeń psychicznych

Podczas terapii metylofenidatem należy szczególnie zwrócić uwagę na potencjalne zaburzenia psychiczne, które mogą wystąpić lub nasilić się w trakcie leczenia. Do najważniejszych należą:⁷

• Tiki – zarówno ruchowe jak i wokalne
• Zachowania agresywne i wrogie – zmiany w zachowaniu pacjenta
• Pobudzenie – nasilenie aktywności psychomotorycznej
• Zaburzenia lękowe – pojawienie się lub nasilenie objawów lękowych
• Depresja – obniżony nastrój i towarzyszące mu objawy
• Psychoza – zaburzenia myślenia i postrzegania
• Mania – stany podwyższonego nastroju i napędu
• Urojenia – zaburzenia treści myślenia
• Drażliwość – wzmożona reaktywność na bodźce
• Brak spontaniczności – zubożenie zachowań i reakcji
• Wycofanie – ograniczenie kontaktów społecznych
• Nadmierna perseweracja – uporczywe powtarzanie czynności lub myśli

Weryfikacja zasadności terapii

Lekarz prowadzący długoterminową terapię metylofenidatem (powyżej 12 miesięcy) powinien okresowo weryfikować zasadność kontynuowania leczenia. Zaleca się podejmowanie prób przerwania terapii w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez farmakoterapii.⁸

Rekomenduje się odstawianie metylofenidatu co najmniej raz w roku, w przypadku dzieci najlepiej podczas wakacji szkolnych. Takie postępowanie pozwala na ocenę aktualnego stanu pacjenta. Warto zaznaczyć, że poprawa stanu klinicznego może utrzymywać się zarówno podczas czasowego, jak i trwałego odstawienia leku.⁹