dystonia odcinkowa

Dystonia odcinkowa to neurologiczne zaburzenie ruchu charakteryzujące się mimowolnymi, utrzymującymi się skurczami mięśni w określonej części ciała. W przeciwieństwie do dystonii uogólnionej, która obejmuje wiele obszarów ciała, dystonia odcinkowa dotyczy jedynie wybranego regionu anatomicznego, np. szyi (kręcz szyjny), powiek (blepharospazm), krtani (dystonia krtaniowa) czy ręki (kurcz pisarski).

Patofizjologia dystonii odcinkowej wiąże się z dysfunkcją jąder podstawy i zaburzeniami w obwodach korowo-prążkowiowo-wzgórzowo-korowych. Etiologia może być pierwotna (idiopatyczna lub genetyczna) lub wtórna (w przebiegu chorób neurologicznych, po urazach, wskutek działania leków). Objawy często nasilają się podczas wykonywania specyficznych czynności i mogą ustępować w spoczynku lub podczas snu.

W diagnostyce dystonii odcinkowej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad kliniczny, badanie neurologiczne oraz badania obrazowe mózgu w celu wykluczenia zmian strukturalnych. Leczeniem pierwszego wyboru są iniekcje toksyny botulinowej, które powodują czasowe osłabienie nadmiernie aktywnych mięśni. W leczeniu uzupełniającym stosuje się farmakoterapię (leki antycholinergiczne, miorelaksanty), fizykoterapię, a w wybranych przypadkach – leczenie operacyjne (głęboka stymulacja mózgu).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl