całkowita powierzchnia ciała

Całkowita powierzchnia ciała (BSA, Body Surface Area) to parametr określający łączny obszar zewnętrznej powierzchni ludzkiego ciała. Jest istotnym wskaźnikiem klinicznym, powszechnie wykorzystywanym w praktyce medycznej do obliczania dawek leków (szczególnie cytostatyków, antybiotyków), oceny zapotrzebowania płynowego w przypadku oparzeń, monitorowania funkcji nerek i serca, a także do standaryzacji parametrów fizjologicznych.

Istnieje kilka uznanych wzorów służących do obliczania całkowitej powierzchni ciała, wśród których najpopularniejsze to wzór Dubois i Dubois (z 1916 roku), wzór Mosteller, wzór Haycrocka czy formuła Boyda. Najprostszą i najczęściej stosowaną w praktyce klinicznej jest formuła Mosteller: BSA (m²) = √(wzrost [cm] × masa ciała [kg] / 3600). Wartość referencyjna dla dorosłego człowieka wynosi około 1,7-1,9 m².

W przypadku oparzeń całkowitą powierzchnię ciała wykorzystuje się do oceny rozległości uszkodzeń. Reguła dziewiątek Wallace’a oraz tablice Lunda i Browdera pozwalają na szybkie określenie procentu poparzonej powierzchni w stosunku do całkowitej powierzchni ciała pacjenta. Dokładne obliczenie BSA jest również niezbędne w protokołach leczenia onkologicznego, gdzie dawkowanie leków przelicza się na metr kwadratowy powierzchni ciała.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl