wysięk skórny

Wysięk skórny to stan patologiczny polegający na wydzielaniu płynu surowiczego, ropnego lub krwistego na powierzchni skóry lub błon śluzowych, będący objawem stanu zapalnego, infekcji lub uszkodzenia tkanek. Jest on charakterystycznym elementem obrazu klinicznego wielu chorób skóry, w tym zakażeń bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych oraz niektórych dermatoz.

W diagnostyce wysięku skórnego kluczową rolę odgrywa ocena jego charakteru, który może być surowiczo-krwisty (w przebiegu oparzeń, odmrożeń), ropny (w zakażeniach bakteryjnych), surowiczo-ropny (w przewlekłych zmianach zapalnych) czy krwisty (przy uszkodzeniu naczyń krwionośnych). Ocena mikrobiologiczna wysięku pozwala zidentyfikować czynnik etiologiczny infekcji i ukierunkować leczenie przeciwdrobnoustrojowe.

Leczenie wysięku skórnego zależy od przyczyny jego powstawania i obejmuje terapię przeciwdrobnoustrojową miejscową lub ogólną, stosowanie środków przeciwzapalnych, opatrunków absorbcyjnych oraz zapewnienie właściwych warunków gojenia. W przypadku wysięków obfitych i przewlekłych konieczne może być specjalistyczne leczenie ran, obejmujące terapię podciśnieniową lub stosowanie zaawansowanych opatrunków aktywnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl