niedrożność ujścia żołądka
Niedrożność ujścia żołądka (gastroparesis) to stan chorobowy polegający na opóźnionym opróżnianiu żołądka przy braku mechanicznej przeszkody. Dochodzi do zaburzeń motoryki żołądka, co prowadzi do zatrzymania treści pokarmowej i nieprawidłowego przechodzenia pokarmu do dwunastnicy.
Najczęstszymi przyczynami niedrożności ujścia żołądka są: cukrzyca (neuropatia autonomiczna), powikłania pooperacyjne, choroby układowe (sklerodermia, amyloidoza), zaburzenia elektrolitowe oraz stosowanie niektórych leków (m.in. opioidy, leki antycholinergiczne). W około 1/3 przypadków przyczyna pozostaje nieznana (idiopatyczna gastropareza).
Objawy kliniczne obejmują: uczucie wczesnej sytości, nudności, wymioty treścią pokarmową zalegającą w żołądku (niekiedy kilka godzin po posiłku), wzdęcia, dyskomfort w nadbrzuszu oraz ubytek masy ciała. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu mechanicznej przeszkody w endoskopii oraz badaniach oceniających opróżnianie żołądka (scyntygrafia, test oddechowy).
Leczenie niedrożności ujścia żołądka jest złożone i obejmuje modyfikację diety (częste, małe posiłki, ograniczenie tłuszczów i błonnika), farmakoterapię (prokinetyki, leki przeciwwymiotne), a w ciężkich przypadkach interwencje endoskopowe (toksyna botulinowa, stenty) lub chirurgiczne. W przypadkach opornych na leczenie może być konieczne żywienie dojelitowe lub pozajelitowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Stenozę odźwiernika – Etiologia i przyczyny
Stenoza odźwiernika (IHPS) to schorzenie niemowląt charakteryzujące się przerostem mięśnia odźwiernika prowadzącym do niedrożności ujścia żołądka, zwykle manifestujące się między 3. a 5. tygodniem życia. Etiologia jest wieloczynnikowa, z istotnym komponentem genetycznym – ryzyko wzrasta 20-krotnie u rodzeństwa i 200-krotnie u bliźniąt jednojajowych. Zidentyfikowano mutacje w genach IHPS1-5 oraz polimorfizm SNP rs12721025 na chromosomie 11. Choroba występuje 4-krotnie częściej u chłopców i jest bardziej powszechna u niemowląt rasy białej. Czynniki środowiskowe zwiększające ryzyko to m.in. ekspozycja na makrolidy (azytromycyna w pierwszych 2 tygodniach życia zwiększa ryzyko ponad 7-krotnie), palenie tytoniu przez matkę (1,5-2-krotnie wyższe ryzyko), karmienie butelkowe (OR 2,31; 95% CI 1,81-2,95), poród przez cesarskie cięcie, wcześniactwo oraz cukrzyca matki.
antybiotyki makrolidowe, azytromycyna, cesarskie cięcie, choroba wrzodowa, dysfunkcja nerwowo-mięśniowa, erytromycyna, GWAS, hipergastrynemia, karmienie piersią, motylina, neuronalna syntaza tlenku azotu, niedrożność ujścia żołądka, palenie w ciąży, pogrubienie mięśni odźwiernika, polimorfizm pojedynczego nukleotydu, poród przedwczesny, przerostowe zwężenie odźwiernika, splot Auerbacha, stenoza odźwiernika, syntaza tlenku azotu, zapalenie żołądka