wysoka selektywność

Wysoka selektywność to kluczowa cecha pożądana w farmakologii, odnosząca się do zdolności substancji czynnej do oddziaływania specyficznie z określonym celem biologicznym (receptorem, enzymem) przy minimalnym wpływie na inne struktury. Im wyższa selektywność leku, tym mniejsze ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wynikających z niespecyficznego wiązania.

W diagnostyce laboratoryjnej wysoka selektywność oznacza zdolność metody analitycznej do wykrywania lub oznaczania wyłącznie poszukiwanej substancji, bez interferencji ze strony innych związków obecnych w próbce. Jest to parametr szczególnie istotny w badaniach toksykologicznych, monitorowaniu stężenia leków oraz diagnostyce molekularnej.

W kontekście receptorowym wysoka selektywność pozwala na precyzyjne działanie terapeutyczne. Przykładowo, beta-blokery kardioselektywne (np. metoprolol, bisoprolol) wykazują wyższą selektywność wobec receptorów β1 znajdujących się głównie w sercu, niż wobec receptorów β2 zlokalizowanych w oskrzelach, co zmniejsza ryzyko skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl