odwracalna obturacja dróg oddechowych

Odwracalna obturacja dróg oddechowych to stan kliniczny charakteryzujący się zwężeniem światła oskrzeli, które może być całkowicie lub częściowo cofnięte po zastosowaniu odpowiedniego leczenia. Jest to kluczowa cecha astmy oskrzelowej, odróżniająca ją od innych chorób obturacyjnych, takich jak przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), gdzie obturacja ma charakter głównie nieodwracalny.

Podstawowym mechanizmem odwracalnej obturacji jest skurcz mięśni gładkich oskrzeli, obrzęk błony śluzowej oraz nadmierne wydzielanie śluzu w odpowiedzi na różne czynniki wyzwalające. Do najczęstszych należą alergeny, wysiłek fizyczny, infekcje dróg oddechowych, zmiany temperatury powietrza oraz ekspozycja na substancje drażniące i zanieczyszczenia.

Diagnostyka odwracalnej obturacji opiera się głównie na badaniach czynnościowych układu oddechowego, przede wszystkim spirometrii z próbą rozkurczową. O odwracalności obturacji mówimy, gdy po podaniu leku rozszerzającego oskrzela (najczęściej krótko działającego β2-mimetyku) następuje poprawa wartości FEV1 o co najmniej 12% oraz 200 ml w stosunku do wartości wyjściowej.

W leczeniu odwracalnej obturacji stosuje się przede wszystkim leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki, leki antycholinergiczne) oraz leki przeciwzapalne (głównie glikokortykosteroidy wziewne). Właściwe leczenie umożliwia skuteczną kontrolę objawów i zapobiega długotrwałemu przebudowaniu dróg oddechowych, które mogłoby prowadzić do utrwalenia obturacji.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl