farmakokinetyka atrakurium

Farmakokinetyka atrakurium charakteryzuje się specyficznym mechanizmem degradacji zwanym „rozpadem Hofmanna”, który jest niezależny od funkcji wątroby i nerek. Ten proces zachodzi spontanicznie w warunkach fizjologicznego pH i temperatury ciała, co czyni atrakurium unikalnym wśród niedepolaryzujących środków zwiotczających.

Po podaniu dożylnym atrakurium wykazuje trójfazowy model dystrybucji z okresem półtrwania eliminacji wynoszącym około 20 minut. Objętość dystrybucji wynosi 0,15-0,3 l/kg, a klirens osoczowy 5-6 ml/kg/min. Metabolity atrakurium, głównie laudanozyna, nie wykazują istotnego działania zwiotczającego, choć mogą mieć niewielkie działanie proepileptogenne przy wysokich stężeniach.

Dzięki niezależnej od narządów eliminacji, atrakurium jest często wybierane u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek. Czas działania atrakurium jest przewidywalny i wynosi około 30-40 minut po typowej dawce intubacyjnej (0,4-0,5 mg/kg), co czyni go odpowiednim dla procedur o średnim czasie trwania. Dawkowanie można dostosować do pożądanego czasu trwania znieczulenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl