żylne zdarzenie zakrzepowo-zatorowe

Żylne zdarzenie zakrzepowo-zatorowe (ŻChZZ) to termin obejmujący zakrzepicę żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowość płucną (ZP). Stanowi ono istotny problem kliniczny związany z wysoką śmiertelnością, zwłaszcza w przypadku nierozpoznania i nieleczenia.

Patofizjologia ŻChZZ opiera się na triadzie Virchowa: zastoju krwi, uszkodzeniu śródbłonka naczyniowego oraz nadkrzepliwości. Czynniki ryzyka obejmują unieruchomienie, zabiegi operacyjne (szczególnie ortopedyczne), nowotwory złośliwe, ciążę, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, otyłość oraz wrodzone i nabyte trombofilie.

Diagnostyka ŻChZZ obejmuje ocenę kliniczną, badania laboratoryjne (D-dimery) oraz badania obrazowe: ultrasonografię dopplerowską żył w przypadku podejrzenia ZŻG oraz angiografię tomografii komputerowej (angio-TK) tętnic płucnych przy podejrzeniu ZP. Pomocne są skale kliniczne, jak skala Wellsa czy skala Geneva, służące do stratyfikacji ryzyka.

Leczenie ŻChZZ opiera się na antykoagulacji. W fazie ostrej stosuje się heparynę niefrakcjonowaną, heparyny drobnocząsteczkowe lub fondaparinuks. W leczeniu przewlekłym wykorzystuje się antagonistów witaminy K (warfaryna) lub doustne antykoagulanty niebędące antagonistami witaminy K (NOAC/DOAC). W wybranych przypadkach stosuje się trombolizę, trombektomię lub filtry do żyły głównej dolnej.

Profilaktyka ŻChZZ stanowi kluczowy element postępowania u pacjentów z grupy ryzyka. Obejmuje ona wczesne uruchamianie pacjentów, stosowanie pończoch uciskowych, przerywanej kompresji pneumatycznej oraz farmakoprofilaktykę z wykorzystaniem heparyn drobnocząsteczkowych lub NOAC.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl