Borrelia burgdorferi sensu lato
Borrelia burgdorferi sensu lato to kompleks bakterii Gram-ujemnych z rodziny Spirochaetaceae, obejmujący co najmniej 20 różnych gatunków krętków. Spośród nich co najmniej pięć gatunków (B. burgdorferi sensu stricto, B. afzelii, B. garinii, B. bavariensis i B. spielmanii) jest chorobotwórczych dla człowieka i odpowiada za wywoływanie boreliozy z Lyme.
Bakterie te są przenoszone przez kleszcze z rodzaju Ixodes, głównie Ixodes ricinus w Europie i Ixodes scapularis w Ameryce Północnej. Zakażenie następuje podczas ukłucia przez zakażonego kleszcza, który musi być przyczepiony do skóry co najmniej 24-48 godzin, aby doszło do transmisji patogenu.
Poszczególne gatunki z kompleksu Borrelia burgdorferi sensu lato wykazują różnice w rozmieszczeniu geograficznym oraz w manifestacjach klinicznych wywoływanej choroby. B. burgdorferi sensu stricto dominuje w Ameryce Północnej i jest związana głównie z zapaleniem stawów, B. afzelii występuje głównie w Europie i wywołuje przeważnie zmiany skórne (ACA), natomiast B. garinii częściej powoduje objawy neurologiczne.
Diagnostyka zakażeń B. burgdorferi sensu lato opiera się na dwustopniowym protokole serologicznym (ELISA potwierdzana Western blot) oraz na badaniach molekularnych (PCR). Leczenie obejmuje antybiotykoterapię, najczęściej doksycykliną, amoksycyliną lub ceftriaksonem, w zależności od stadium choroby i zajętych narządów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Borelioza – Etiologia i przyczyny
Borelioza, wywoływana przez bakterie Borrelia burgdorferi sensu lato, jest chorobą przenoszoną przez kleszcze z rodzaju Ixodes, zróżnicowaną geograficznie pod względem dominujących gatunków Borrelia i kleszczy wektorów. W USA dominuje Borrelia burgdorferi sensu stricto oraz Borrelia mayonii, natomiast w Europie i Azji występują dodatkowo Borrelia afzelii, garinii, spielmanii i lusitaniae. Gatunki te różnią się tropizmem tkankowym, co determinuje odmienne manifestacje kliniczne, np. Borrelia burgdorferi sensu stricto predysponuje do zapalenia stawów, Borrelia garinii do neuroboreliozy, a Borrelia afzelii do przewlekłego zanikowego zapalenia skóry. Transmisja bakterii następuje zwykle po 24-48 godzinach przyczepienia się zakażonego kleszcza, który nabywa patogen podczas żerowania na małych ssakach i ptakach – głównych rezerwuarach. Patogeneza obejmuje migrację bakterii przez tkanki, unikanie odpowiedzi immunologicznej oraz modulację ekspresji genów, co utrudnia diagnostykę i leczenie.
acrodermatitis chronica atrophicans, błona maziowa stawu, borelioza, Borrelia, Borrelia afzelii, Borrelia burgdorferi sensu lato, Borrelia burgdorferi sensu stricto, Borrelia garinii, choroba z Lyme, erythema migrans, fibromialgia, kleszcz pospolity, korzenie nerwowe, neuropatia, post-treatment Lyme disease syndrome, rezerwuar bakterii, rumień wędrujący, transmisja wertykalna, tropizm tkankowy, układ nerwowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie stawów, zespół poboreliozowy, zespół przewlekłego zmęczenia