hamowanie wchłaniania wody

Hamowanie wchłaniania wody to proces fizjologiczny lub farmakologiczny polegający na ograniczeniu reabsorpcji wody w przewodzie pokarmowym lub nerkach. W praktyce klinicznej jest to ważny mechanizm działania niektórych leków stosowanych w leczeniu różnych schorzeń, zwłaszcza związanych z retencją płynów.

W nerkach hamowanie wchłaniania wody zachodzi głównie za sprawą inhibicji działania wazopresyny (ADH) w kanalikach zbiorczych, co prowadzi do zwiększonej diurezy. Leki z grupy antagonistów receptora wazopresynowego (waptany) blokują receptory V2, zmniejszając ekspresję akwaporyn i w konsekwencji reabsorpcję wody. Ma to zastosowanie w leczeniu hiponatremii i zespołów przewodnienia.

W przewodzie pokarmowym hamowanie wchłaniania wody może być wywołane przez substancje osmotycznie czynne (np. laktuloza, glikol polietylenowy), które zatrzymują wodę w świetle jelita. Mechanizm ten jest wykorzystywany w leczeniu zaparć oraz w przygotowaniu jelita do badań endoskopowych.

Istotną grupą leków hamujących wchłanianie wody są diuretyki, które działają na różnych poziomach nefronu. Diuretyki pętlowe (np. furosemid) blokują kotransporter Na+-K+-2Cl- w części wstępującej pętli Henlego, diuretyki tiazydowe hamują kotransporter Na+-Cl- w kanaliku dystalnym, a antagoniści aldosteronu blokują wymianę Na+/K+ w kanaliku zbiorczym. Wszystkie te mechanizmy prowadzą do zwiększonego wydalania wody i elektrolitów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl