działanie farmakologiczne adrenaliny

Adrenalina (epinefryna) to hormon i neuroprzekaźnik należący do grupy katecholamin, wydzielany przez rdzeń nadnerczy w odpowiedzi na stres lub wysiłek fizyczny. Działanie farmakologiczne adrenaliny obejmuje stymulację receptorów adrenergicznych α i β, co prowadzi do szeregu efektów ogólnoustrojowych.

Na układzie sercowo-naczyniowym adrenalina powoduje zwiększenie częstości akcji serca (działanie chronotropowe dodatnie), siły skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowe dodatnie) oraz przyspiesza przewodnictwo w układzie bodźcotwórczym (działanie dromotropowe dodatnie). Prowadzi również do skurczu naczyń obwodowych (głównie w skórze, nerkach i przewodzie pokarmowym) poprzez receptory α1, jednocześnie rozszerzając naczynia w mięśniach szkieletowych poprzez receptory β2.

W układzie oddechowym adrenalina wywołuje rozszerzenie oskrzeli poprzez stymulację receptorów β2, co jest wykorzystywane w leczeniu stanów skurczowych dróg oddechowych, jak w astmie czy anafilaksji. Dodatkowo, hamuje uwalnianie mediatorów zapalnych z komórek tucznych i bazofilów, co przyczynia się do jej skuteczności w leczeniu reakcji alergicznych.

Na metabolizm adrenalina wpływa stymulując glikogenolizę w wątrobie i mięśniach (zwiększając poziom glukozy we krwi), lipolizę w tkance tłuszczowej (uwalniając wolne kwasy tłuszczowe) oraz zwiększając zużycie tlenu przez tkanki. Te działania metaboliczne są częścią odpowiedzi „walcz lub uciekaj” i przygotowują organizm do zwiększonego wysiłku.

W praktyce klinicznej adrenalina jest stosowana w leczeniu anafilaksji, wstrząsu, zatrzymania krążenia, jako dodatek do leków znieczulających miejscowo oraz w ciężkich stanach astmatycznych. Ze względu na silne działanie oraz wąskie okno terapeutyczne, jej stosowanie wymaga ostrożności i monitorowania, szczególnie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl