choroba zakrzepowo-zatorowa żył

Choroba zakrzepowo-zatorowa żył to stan kliniczny obejmujący zakrzepicę żył głębokich (ZŻG) oraz jej potencjalnie groźne powikłanie – zatorowość płucną (ZP). Proces patofizjologiczny polega na tworzeniu się skrzepliny w układzie żylnym, najczęściej w obrębie kończyn dolnych, która może ulec fragmentacji i przemieszczeniu z prądem krwi do tętnic płucnych.

Czynniki ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej obejmują triada Virchowa: zastój krwi, uszkodzenie śródbłonka naczyniowego oraz nadkrzepliwość. Klinicznie do grupy ryzyka zalicza się pacjentów po zabiegach operacyjnych, unieruchomionych, z chorobami nowotworowymi, stosujących doustne środki antykoncepcyjne, a także osoby z wrodzonymi trombofiliami.

Diagnostyka obejmuje ocenę kliniczną z wykorzystaniem skal prawdopodobieństwa (np. skala Wellsa), oznaczanie poziomu D-dimerów oraz badania obrazowe: ultrasonografia kompresyjna w przypadku podejrzenia ZŻG oraz angiografia CT płucna przy podejrzeniu zatorowości płucnej. Leczenie opiera się głównie na antykoagulacji z wykorzystaniem heparyn drobnocząsteczkowych, antagonistów witaminy K lub doustnych antykoagulantów niebędących antagonistami witaminy K (NOAC).

Profilaktyka choroby zakrzepowo-zatorowej żył ma kluczowe znaczenie, szczególnie u pacjentów hospitalizowanych. Obejmuje wczesne uruchamianie chorych, stosowanie pończoch uciskowych, przerywanej kompresji pneumatycznej oraz farmakologicznej profilaktyki przeciwzakrzepowej zgodnie z oceną ryzyka zakrzepowo-zatorowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl