benzylpenicylina potasowa

Benzylpenicylina potasowa, znana również jako penicylina G potasowa, jest antybiotykiem beta-laktamowym o działaniu bakteriobójczym. Należy do najstarszych i najczęściej stosowanych antybiotyków w terapii zakażeń. Działa poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, prowadząc do ich lizy i śmierci.

Spektrum działania benzylpenicyliny potasowej obejmuje głównie bakterie Gram-dodatnie, w tym paciorkowce, pneumokoki i meningokoki. Jest lekiem z wyboru w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe szczepy Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae oraz w leczeniu kiły. Wykazuje również skuteczność wobec niektórych bakterii beztlenowych.

Benzylpenicylina potasowa podawana jest wyłącznie parenteralnie (dożylnie lub domięśniowo) ze względu na niestabilność w środowisku kwaśnym żołądka. Charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania (30-60 minut), co wymaga częstego podawania. Lek jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek może wymagać modyfikacji dawkowania.

Głównym ograniczeniem stosowania benzylpenicyliny potasowej jest narastająca oporność bakterii poprzez wytwarzanie beta-laktamaz oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych wysypek skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny. U pacjentów z alergią na penicyliny istnieje ryzyko reakcji krzyżowych z innymi antybiotykami beta-laktamowymi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl