skóra rąk
Skóra rąk stanowi szczególny obszar dermatologiczny, narażony na częsty kontakt z czynnikami drażniącymi i uszkadzającymi. Charakteryzuje się cieńszą warstwą rogową naskórka w porównaniu do innych części ciała oraz mniejszą ilością gruczołów łojowych, co sprawia, że jest bardziej podatna na wysuszenie i uszkodzenia.
W praktyce klinicznej najczęstszymi schorzeniami dotyczącymi skóry rąk są wyprysk kontaktowy (alergiczny i z podrażnienia), egzema rąk, liszaj płaski oraz grzybice. Kontaktowe zapalenie skóry rąk stanowi istotny problem zdrowotny, szczególnie u osób wykonujących zawody medyczne, fryzjerów, pracowników gastronomii oraz osób mających regularny kontakt z detergentami.
Diagnostyka chorób skóry rąk obejmuje badanie fizykalne, testy płatkowe w przypadku podejrzenia alergii kontaktowej oraz badania mikrobiologiczne przy podejrzeniu infekcji. Leczenie zależy od etiologii i może obejmować miejscowe glikokortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny, emolienty oraz w ciężkich przypadkach – leczenie ogólnoustrojowe immunosupresyjne.
Profilaktyka uszkodzeń skóry rąk powinna uwzględniać stosowanie rękawic ochronnych, unikanie długotrwałego kontaktu z wodą, regularne stosowanie preparatów nawilżających oraz odpowiednią pielęgnację paznokci, które mogą być źródłem infekcji skóry otaczającej (np. zanokcica).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Gentamycyna – Wskazania do stosowania
Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk o szerokim spektrum działania, jest skuteczna głównie przeciwko tlenowym bakteriom Gram-ujemnym, w tym Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae oraz niektórym szczepom paciorkowców i gronkowców. W postaci roztworu do wstrzykiwań stosowana jest w ciężkich zakażeniach ogólnoustrojowych, takich jak posocznica, zakażenia jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, ropnie, zapalenie dróg żółciowych), układu moczowego i oddechowego, a także w zakażeniach ran pourazowych i oparzeń oraz u noworodków. Ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności, jej stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania lokalnych wytycznych i monitorowania stanu pacjenta.
alergiczne zapalenie spojówek, antybiotyk aminoglikozydowy, atopowe zapalenie skóry, bakteria Gram-ujemna, Candida albicans, ciężkie zakażenie, Escherichia coli, gronkowiec złocisty, Klebsiella pneumoniae, klotrymazol, liszaj płaski, liszaj prosty przewlekły, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nefrotoksyczność, ototoksyczność, owrzodzenie rogówki, paciorkowiec, plamica, posocznica, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, rumień wielopostaciowy, skóra rąk, toczeń rumieniowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie kości, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dernilan –
Dernilan w postaci kremu zawiera kamforę racemiczną (1 g/100 g), alantoinę (300 mg/100 g), nikotynamid (250 mg/100 g) oraz kwas salicylowy (100 mg/100 g), które wykazują synergistyczne działanie keratolityczne, przeciwzapalne, regenerujące oraz miejscowo przeciwbólowe i przeciwświądowe. Preparat jest wskazany w leczeniu bolesnych, głębokich pęknięć zrogowaciałego naskórka, szczególnie na skórze stóp (pięty, podeszwy, okolice palców) oraz rąk, gdzie nadmierne rogowacenie i mechaniczne obciążenia sprzyjają powstawaniu pęknięć i dyskomfortu. Krem Dernilan może być stosowany zarówno leczniczo, jak i profilaktycznie w celu zapobiegania pogłębianiu się hiperkeratozy i powstawaniu bolesnych uszkodzeń skóry.