TPN
Całkowite żywienie pozajelitowe (TPN – Total Parenteral Nutrition) to metoda dostarczania pacjentowi wszystkich niezbędnych składników odżywczych drogą dożylną, z pominięciem przewodu pokarmowego. Stosowana jest u pacjentów, u których odżywianie drogą doustną lub dojelitową jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.
TPN zawiera mieszaninę aminokwasów, glukozy, emulsji tłuszczowych, elektrolitów, pierwiastków śladowych i witamin. Preparaty te podawane są najczęściej przez cewnik wprowadzony do żyły centralnej, rzadziej obwodowej. Żywienie pozajelitowe może być stosowane jako jedyne źródło składników odżywczych (żywienie całkowite) lub jako uzupełnienie żywienia doustnego lub dojelitowego (żywienie częściowe).
Wskazania do TPN obejmują: przewlekłe choroby jelit (np. choroba Leśniowskiego-Crohna, zespół krótkiego jelita), niedrożność przewodu pokarmowego, ciężkie niedożywienie, ostre zapalenie trzustki, oparzenia, choroby nowotworowe czy okres okołooperacyjny u pacjentów wysokiego ryzyka. Stosowanie TPN wymaga ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych oraz stanu klinicznego pacjenta w celu zapobiegania powikłaniom, takim jak zakażenia odcewnikowe, zaburzenia metaboliczne czy zespół ponownego odżywienia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
L-walina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
L-walina, aminokwas egzogenny stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego, występuje w różnych stężeniach, m.in. w Aminomel 10E (5,00 g/l), Aminomel 12,5E (6,25 g/l), Aminosteril N-Hepa 8% (10,08 g/l), Vamin 18 Electrolyte-Free (7,3 g/l) oraz Vaminolact (3,6 g/l). Analiza charakterystyk tych produktów wykazuje, że L-walina nie wykazuje bezpośredniego działania sedatywnego ani wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, co oznacza brak wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Wyjątkiem jest Aminosteril N-Hepa 8%, gdzie jednoznacznie stwierdzono brak wpływu na tę zdolność, natomiast dla pozostałych preparatów brak jest danych lub temat jest uznany za nieistotny klinicznie. W praktyce klinicznej, ze względu na kontekst stosowania (żywienie pozajelitowe w warunkach szpitalnych lub domowych), kwestia prowadzenia pojazdów jest zwykle nieistotna u pacjentów hospitalizowanych, natomiast u pacjentów ambulatoryjnych należy uwzględnić inne czynniki wpływające na sprawność psychomotoryczną.
5E, aminokwas egzogenny, aminokwas rozgałęziony, Aminomel 10E, Aminomel 12, Aminosteril N-Hepa, BCAA, całkowite żywienie pozajelitowe, choroba wątroby, domowe żywienie pozajelitowe, działanie sedatywne, encefalopatia, hiperamonemia, hipoglikemia, hiponatremia, L-walina, leczenie żywieniowe, ośrodkowy układ nerwowy, preparat aminokwasowy, TPN, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact, zaburzenie elektrolitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vamin 14 Electrolyte-Free –
Vamin 14 Electrolyte-Free to roztwór do żywienia pozajelitowego zawierający 85 g/l aminokwasów, w tym 38,7 g/l aminokwasów niezbędnych, o pH 5,6 i osmolalności 810 mOsm/kg wody. Preparat dostarcza 13,5 g/l azotu i 1,4 MJ/l (350 kcal/l) energii, zawiera około 90 mmol/l octanu (kwas octowy i octan lizyny) i jest pozbawiony innych elektrolitów oraz substancji przeciwutleniających. Skład aminokwasowy obejmuje pełen profil aminokwasów egzogennych i endogennych, co umożliwia efektywną syntezę białek. Produkt jest wskazany u dorosłych pacjentów z umiarkowanie zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy, np. po zabiegach chirurgicznych, w stanach katabolicznych (urazy, oparzenia), chorobach przewodu pokarmowego, niedożywieniu przedoperacyjnym oraz w przebiegu chorób nowotworowych z nasilonym katabolizmem.
aminokwasy, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, całkowite żywienie pozajelitowe, choroba zapalna jelit, emulsja tłuszczowa, infuzja, kwas L-glutaminowy, kwas octowy, L-alanina, L-arginina, L-cysteina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-tryptofan, L-tyrozyna, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, octan L-lizyny, octan lizyny, osmolalność, równowaga azotowa, stan kataboliczny, synteza białek, TPN, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie wchłaniania, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Supliven –
Supliven jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, przeznaczonym do uzupełniania pierwiastków śladowych u pacjentów poddawanych żywieniu pozajelitowemu, zwłaszcza w przypadkach całkowitego lub uzupełniającego żywienia pozajelitowego (TPN) oraz stanów po rozległych operacjach chirurgicznych i zaburzeń wchłaniania. Preparat zawiera kompleks mikroelementów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu, w tym chrom (10 μg/ampułka), miedź (380 μg), żelazo (1100 μg), mangan (55 μg), jod (130 μg), fluor (950 μg), molibden (19 μg), selen (79 μg) oraz cynk (5000 μg). Dodatkowo obecne są śladowe ilości sodu (120 μg/ml) i potasu (3,9 μg/ml), co należy uwzględnić przy bilansie elektrolitowym. Supliven jest szczególnie wskazany, gdy podaż mikroelementów drogą doustną lub enteralną jest niemożliwa lub niewystarczająca.
bilans elektrolitowy, całkowite żywienie pozajelitowe, chrom, cynk, fluor, jod, koncentrat do sporządzania roztworu, mangan, miedź, mieszanina do żywienia pozajelitowego, mikroelement, molibden, niedobór mikroelementów, osmolalność, pierwiastek śladowy, potas, selen, sód, terapia żywieniowa, TPN, uzupełniające żywienie pozajelitowe, zaburzenie wchłaniania, żelazo, żywienie pozajelitowe