badanie BMD

Badanie BMD (Bone Mineral Density) to diagnostyczna metoda oceny gęstości mineralnej kości, wykorzystywana głównie w diagnostyce osteoporozy. Jest to nieinwazyjne badanie oparte na absorpcjometrii rentgenowskiej o podwójnej energii (DXA lub DEXA), które pozwala na precyzyjny pomiar zawartości minerałów w tkance kostnej.

Wyniki badania BMD wyrażane są najczęściej w postaci wskaźnika T-score (porównanie z szczytową masą kostną młodych dorosłych) oraz Z-score (porównanie z normą dla danego wieku). Zgodnie z kryteriami WHO, T-score poniżej -2,5 wskazuje na osteoporozę, wartości między -1,0 a -2,5 sugerują osteopenię, natomiast wartości powyżej -1,0 uznawane są za prawidłowe.

Badanie BMD jest kluczowe w ocenie ryzyka złamań osteoporotycznych i stanowi podstawę do podjęcia decyzji terapeutycznych. Najczęściej ocenie podlegają okolice kręgosłupa lędźwiowego oraz bliższego końca kości udowej, jako miejsca szczególnie narażone na złamania osteoporotyczne. Badanie cechuje się wysoką dokładnością, niską dawką promieniowania i krótkim czasem wykonania (zwykle 10-20 minut).

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kefort 150 mg

Kwas ibandronowy, należący do azotowych bisfosfonianów (ATC: M05BA06), wykazuje silne i selektywne hamowanie aktywności osteoklastów, co prowadzi do zahamowania resorpcji kostnej bez wpływu na syntezę kości. U kobiet po menopauzie lek wzmacnia masę kostną i zmniejsza częstość złamań, przywracając metabolizm kości do poziomu sprzed menopauzy. W badaniu fazy I u 72 kobiet po menopauzie, doustne podanie 150 mg co 28 dni powodowało szybkie i istotne obniżenie stężenia markera resorpcji CTX w surowicy – o 28% po 24 godzinach i do 74% po 6 dniach od kolejnych dawek. W badaniu klinicznym BM16549 wykazano, że dawka 150 mg raz na miesiąc jest co najmniej tak samo skuteczna jak 2,5 mg podawane codziennie, z istotnie większym wzrostem BMD w kręgosłupie lędźwiowym (6,6% vs 5,0% po 2 latach, p<0,001) oraz w bliższym odcinku trzonowym kości udowej (4,2% vs 2,5%). Odpowiedź na terapię (utrzymanie lub wzrost BMD) po 2 latach wyniosła 93,5% dla dawki miesięcznej i 86,4% dla codziennej (p=0,004).
badanie BMD, bisfosfoniany zawierające azot, BMD, BMD kręgosłupa, CTX, degradacja kolagenu kostnego, deoksypirydynolina, hamowanie osteoklastów, krętarz, kwas ibandronowy, markery obrotu kostnego, masa kostna, mineralizacja kości, obrót metaboliczny kości, osteokalcyna, osteoporoza, przebudowa kości, remisja, resorpcja tkanki kostnej, szyjka kości udowej, złamania osteoporotyczne, złamania pozakręgowe, złamanie kręgów
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alendrogen 70 mg

Alendrogen 70 mg, zawierający 70 mg kwasu alendronowego w postaci sodu alendronianu, jest wskazany do leczenia osteoporozy pomenopauzalnej u kobiet, ze szczególnym uwzględnieniem redukcji ryzyka złamań kręgów oraz szyjki kości udowej. Terapia jest zalecana u pacjentek z T-score ≤ -2,5 SD oraz u tych, które doświadczyły złamań niskoenergetycznych. Lek podawany jest raz w tygodniu, co odpowiada dawce 10 mg kwasu alendronowego dziennie, co sprzyja poprawie adherencji do leczenia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie rozpoznania osteoporozy za pomocą densytometrii DXA oraz ocena czynników ryzyka złamań. Alendrogen nie jest wskazany do stosowania u mężczyzn ani w osteoporozie wtórnej innego pochodzenia.
badanie BMD, densytometria DXA, gęstość mineralna kości, kwas alendronowy, laktoza jednowodna, marker obrotu kostnego, nietolerancja laktozy, osteoporoza pomenopauzalna, osteoporoza wtórna, sodu alendronian, suplementacja wapnia, suplementacja witaminy D, T-score, złamanie kręgów, złamanie niskoenergetyczne, złamanie osteoporotyczne, złamanie szyjki kości udowej

badanie BMD

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Kefort 150 mg

Wskazania do stosowania – Alendrogen 70 mg