pęcherzyki pozakomórkowe

Pęcherzyki pozakomórkowe (EVs, extracellular vesicles) to struktury otoczone błoną lipidową, uwalniane przez komórki do przestrzeni międzykomórkowej. Ich wielkość waha się od 30 nm do kilku mikrometrów. Dzielą się na trzy główne kategorie: egzosomy (30-150 nm), mikropęcherzyki (100-1000 nm) oraz ciałka apoptotyczne (1-5 μm).

Pęcherzyki pozakomórkowe pełnią kluczową rolę w komunikacji międzykomórkowej, transportując bioaktywne cząsteczki, takie jak białka, lipidy, metabolity oraz kwasy nukleinowe (mRNA, miRNA). Zawartość EVs jest specyficzna dla typu komórki, z której pochodzą, oraz odzwierciedla stan fizjologiczny lub patologiczny tej komórki.

W diagnostyce medycznej pęcherzyki pozakomórkowe zyskują coraz większe znaczenie jako potencjalne biomarkery różnych chorób, w tym nowotworów, chorób neurodegeneracyjnych czy schorzeń sercowo-naczyniowych. Ich obecność można wykryć w płynach ustrojowych, takich jak krew, mocz, płyn mózgowo-rdzeniowy czy ślina, co umożliwia nieinwazyjną diagnostykę.

W terapii medycznej EVs są badane jako potencjalne nośniki leków i narzędzia w medycynie regeneracyjnej. Dzięki zdolności do przekraczania barier biologicznych (np. bariery krew-mózg) oraz naturalnemu tropizmowi do określonych tkanek, mogą stanowić precyzyjny system dostarczania substancji leczniczych do miejsc docelowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl