penetrująca keratoplastyka
Penetrująca keratoplastyka (PK) to chirurgiczna procedura przeszczepu rogówki, podczas której usuwany jest pełnej grubości fragment chorej rogówki pacjenta i zastępowany przejrzystym materiałem dawcy. Jest to jedna z najczęściej wykonywanych procedur przeszczepu tkanki na świecie.
Wskazania do penetrującej keratoplastyki obejmują stożek rogówki (keratoconus), dystrofie rogówki, blizny rogówki po infekcjach lub urazach, dekompensację rogówki po operacjach okulistycznych oraz keratopatię pęcherzową. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, przy użyciu specjalnych trepanów do precyzyjnego wycięcia tkanki rogówki.
Okres rekonwalescencji po PK jest stosunkowo długi, a pełna stabilizacja widzenia może nastąpić nawet po roku od zabiegu. Głównym powikłaniem jest odrzucenie przeszczepu, które może wystąpić w różnym czasie po operacji. Inne możliwe komplikacje to astygmatyzm pooperacyjny, infekcje, jaskra wtórna oraz niewydolność śródbłonka przeszczepionej rogówki.
W ostatnich latach penetrująca keratoplastyka jest częściowo zastępowana przez selektywne techniki przeszczepu warstwowego (lamelarne), takie jak DALK, DSEK czy DMEK, które pozwalają na wymianę tylko chorej warstwy rogówki. Niemniej jednak, PK pozostaje metodą z wyboru w przypadkach, gdy konieczna jest wymiana pełnej grubości rogówki.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Keratoconus – Leczenie
Keratoconus to postępująca dystrofia rogówki charakteryzująca się ścieńczeniem i stożkowatym wybrzuszeniem, prowadzącym do nieregularnego astygmatyzmu i pogorszenia ostrości wzroku. Wczesne stadia choroby można leczyć za pomocą okularów, miękkich lub twardych gazoprzepuszczalnych (RGP) oraz hybrydowych soczewek kontaktowych, które poprawiają korekcję refrakcyjną. W przypadku progresji zalecane jest Corneal Collagen Cross-Linking (CXL), procedura polegająca na aplikacji ryboflawiny i naświetlaniu UV, skuteczna w zatrzymaniu progresji w około 90% przypadków. Dostępne są dwie techniki CXL: epithelium-off (usunięcie nabłonka) oraz epithelium-on (nabłonek pozostaje nienaruszony), z różnym profilem bólu i czasu gojenia. CXL nie poprawia widzenia, a jedynie stabilizuje rogówkę, zmniejszając ryzyko dalszej utraty wzroku. W zaawansowanych przypadkach stosuje się soczewki skleralne lub EyePrintPRO, które zapewniają komfort i dobrą korekcję nawet przy znacznej nieregularności rogówki.
astygmatyzm, bliznowacenie rogówki, CAIRS, cross-linking rogówki, jaskra, keratoconus, keratocyty, keratoplastyka, krótkowzroczność, pęcherzyki pozakomórkowe, penetrująca keratoplastyka, perforacja rogówki, przeszczep rogówki, ryboflawina, siarczan miedzi, sieciowanie rogówki, soczewki skleralne, twardówka, zespół suchego oka, zrąb rogówki - Leksykon chorób i schorzeń
Dystrofia fuchsa – Epidemiologia
Dystrofia Fuchsa (FECD) jest jedną z najczęstszych dystrofii rogówki, z globalną częstością występowania około 7,33% w populacji dorosłej (95% CI: 4,08-12,8%), a w Ameryce Północnej sięgającą nawet 21,62%. Choroba dotyka około 300 milionów osób powyżej 30 roku życia na świecie, z prognozowanym wzrostem do 415 milionów do 2050 roku, głównie z powodu starzenia się populacji. FECD występuje częściej u kobiet (stosunek 2,5-4:1) oraz w populacji kaukaskiej, z rzadszym występowaniem w grupach azjatyckich i afrykańskich. Wiek jest kluczowym czynnikiem ryzyka, z manifestacją kliniczną zwykle w 5. lub 6. dekadzie życia. Genetycznie, FECD wiąże się głównie z ekspansją powtórzeń CTG18.1 w genie TCF4, obecną u około 75% pacjentów kaukaskich, oraz mutacjami w genach COL8A2, SLC4A11, ZEB1 i AGBL1. Dziedziczenie jest autosomalne dominujące z niepełną penetracją. Czynniki środowiskowe, takie jak palenie tytoniu i ekspozycja na UV, również zwiększają ryzyko rozwoju choroby.
badanie GWAS, BMI, czynnik genetyczny, dystrofia Fuchsa, dziedziczenie autosomalne dominujące, ekspansja CTG18.1, keratektomia, keratoplastyka, mikroskopia konfokalna, mikroskopia spekularna, obrzęk nabłonka rogówki, OCT przedniego odcinka, penetrująca keratoplastyka, promieniowanie UV, przedni odcinek oka, przeszczep rogówki, rogówka guttata, sztuczna inteligencja, tomografia Scheimpfluga