inhibitory TNF
Inhibitory TNF (czynnika martwicy nowotworów) to grupa leków biologicznych stosowanych w leczeniu chorób autoimmunologicznych i zapalnych. Blokują one działanie TNF-alfa, cytokiny prozapalnej odgrywającej kluczową rolę w patogenezie wielu schorzeń, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa czy nieswoiste zapalenia jelit.
Do najczęściej stosowanych inhibitorów TNF należą: adalimumab, infliksymab, etanercept, certolizumab pegol i golimumab. Leki te różnią się strukturą molekularną, sposobem podania, częstotliwością dawkowania oraz zarejestrowanymi wskazaniami. Mechanizm ich działania polega na wiązaniu rozpuszczalnego TNF-alfa lub blokadzie jego receptorów, co hamuje kaskadę procesów zapalnych.
Terapia inhibitorami TNF wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zwiększona podatność na infekcje (szczególnie gruźlicę), reakcje w miejscu wstrzyknięcia, reakcje infuzyjne, potencjalne ryzyko rozwoju chorób demielinizacyjnych oraz rzadko występujące nowotwory. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie badań przesiewowych w kierunku utajonej gruźlicy oraz wirusowego zapalenia wątroby typu B.
Efektywność inhibitorów TNF została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych, wykazując znaczącą poprawę objawów, funkcji fizycznych oraz jakości życia pacjentów. Leki te często stosowane są po niepowodzeniu terapii konwencjonalnymi lekami modyfikującymi przebieg choroby (DMARD) lub w terapii skojarzonej z metotreksatem, co zwiększa ich skuteczność i zmniejsza immunogenność.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ankylozujące zapalenie stawów kręgosłupa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Ankylozujące zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK) to przewlekła, postępująca choroba zapalna, charakteryzująca się zróżnicowanym przebiegiem klinicznym i trudnym do przewidzenia rokowaniem. Progresja choroby dotyczy około 20-30% pacjentów, a u 40% dochodzi do ograniczenia ruchomości kręgosłupa z powodu zesztywnienia. Czynniki predykcyjne gorszego rokowania obejmują: wiek diagnozy poniżej 33 lat, płeć żeńską, obecność HLA-B27, wysoki poziom CRP, wysoki wynik BASFI i BASDAI, obecność entezopatii, palenie tytoniu, zajęcie stawów obwodowych, ograniczony zakres ruchomości oraz obecność syndesmofitów. Radiograficzną progresję ocenia się za pomocą zmodyfikowanej skali mSASSS, z badaniami kontrolnymi co 2 lata. Syndesmofity na początku choroby są silnym predyktorem progresji radiograficznej, jednak całkowity wynik mSASSS ma większe znaczenie prognostyczne.
ankylozujące zapalenie stawów kręgosłupa, antygen HLA-B27, białko C-reaktywne, choroba sercowo-naczyniowa, dactylitis, entezopatia, inhibitory TNF, niesteroidowe leki przeciwzapalne, powikłania sercowo-naczyniowe, progresja radiograficzna, remisja kliniczna, syndesmofity, uczenie maszynowe, zajęcie stawów obwodowych, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie palców, zapalenie przyczepów ścięgnistych, zapalenie stawów obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zesztywnienie kręgosłupa - Leksykon chorób i schorzeń
Takayasu arteritis – Leczenie
Takayasu arteritis to przewlekłe zapalenie dużych naczyń, głównie aorty i jej odgałęzień, wymagające kompleksowego leczenia immunosupresyjnego. Podstawą terapii są glikokortykosteroidy, najczęściej prednizon w dawce początkowej 0,5-1 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 60-70 mg/dobę), z późniejszym stopniowym zmniejszaniem dawki do około 10 mg/dobę w ciągu roku, dostosowanym indywidualnie do pacjenta. W celu ograniczenia działań niepożądanych GKS i kontroli choroby zaleca się włączenie leków immunosupresyjnych, takich jak metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu czy leflunomid. W przypadkach opornych na leczenie konwencjonalne stosuje się leki biologiczne, przede wszystkim inhibitory TNF (infliksymab, adalimumab, etanercept) oraz tocilizumab, które wykazują wysoką skuteczność kliniczną i radiologiczną, umożliwiając redukcję dawki steroidów u większości pacjentów.
abatacept, adalimumab, angioplastyka balonowa, azatiopryna, choroba Takayasu, cyklofosfamid, etanercept, EULAR, glikokortykosteroidy, infliksymab, inhibitory JAK, inhibitory kalcyneuryny, inhibitory TNF, kardiomiopatia, leflunomid, leki immunosupresyjne, markery zapalne, metotreksat, mykofenolan mofetylu, niedomykalność zastawki aortalnej, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, rytuksymab, sekukinumab, stentowanie, tętniak aorty, tocilizumab, ustekinumab, zapalenie dużych naczyń, zapalenie naczyń, zwężenie tętnicy nerkowej