remodeling pozawałowy

Remodeling pozawałowy to proces zmian strukturalnych i funkcjonalnych w mięśniu sercowym, zachodzący po zawale serca. Polega na przebudowie architektoniki serca, która początkowo ma charakter kompensacyjny, jednak z czasem prowadzi do dysfunkcji mięśnia sercowego i rozwoju niewydolności serca.

Bezpośrednio po zawale dochodzi do martwicy kardiomiocytów, co skutkuje aktywacją procesów zapalnych i naprawczych. W pierwszej fazie obserwuje się ekspansję zawału – ścieńczenie i rozciągnięcie obszaru martwicy. Następnie dochodzi do przebudowy całej komory, w tym również segmentów nieobjętych zawałem, co prowadzi do jej rozstrzeni i sferyzacji.

Na poziomie komórkowym remodeling charakteryzuje się przerostem kardiomiocytów, włóknieniem śródmiąższowym oraz zmianami w macierzy pozakomórkowej. Kluczową rolę w tym procesie odgrywają aktywacja układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz wzmożone wydzielanie katecholamin i cytokin prozapalnych.

Farmakoterapia hamująca niekorzystny remodeling pozawałowy obejmuje stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensynowego, antagonistów aldosteronu oraz beta-adrenolityków. Wczesne wdrożenie leczenia przeciwniedokrwiennego i reperfuzyjnego istotnie ogranicza zasięg zawału, a tym samym zmniejsza nasilenie remodelingu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl