odma śródczaszkowa

Odma śródczaszkowa (pneumocephalus) to obecność powietrza lub gazu w przestrzeni wewnątrzczaszkowej. Najczęściej powstaje jako powikłanie urazu czaszkowo-mózgowego z uszkodzeniem podstawy czaszki, zabiegu neurochirurgicznego, infekcji zatok przynosowych lub w wyniku procedur medycznych takich jak punkcja lędźwiowa czy znieczulenie zewnątrzoponowe.

Klinicznie odma śródczaszkowa może być bezobjawowa lub wywoływać bóle głowy, nudności, wymioty, zmiany stanu świadomości, drgawki lub objawy ogniskowe. W diagnostyce kluczową rolę odgrywa tomografia komputerowa, która wykazuje charakterystyczne obszary o niskiej gęstości (-1000 HU) odpowiadające obecności powietrza w jamie czaszki.

Leczenie odmy śródczaszkowej zależy od jej etiologii, lokalizacji i nasilenia. W większości przypadków postępowanie obejmuje pozycję półleżącą, podawanie tlenu, unikanie manewrów Valsalvy oraz suplementację płynów. W ciężkich przypadkach, szczególnie przy odmie pod ciśnieniem (tension pneumocephalus), konieczna może być interwencja neurochirurgiczna z drenażem powietrza i zamknięciem miejsca wycieku płynu mózgowo-rdzeniowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl