świąd i rumień
Świąd (pruritus) i rumień (erythema) to dwa odrębne, choć często współwystępujące objawy dermatologiczne. Świąd to nieprzyjemne uczucie skórne prowokujące do drapania, natomiast rumień to zaczerwienienie skóry spowodowane rozszerzeniem naczyń krwionośnych w jej obrębie.
Świąd może mieć podłoże miejscowe (infekcje skórne, alergie kontaktowe, ukąszenia) lub ogólnoustrojowe (choroby nerek, wątroby, nowotwory, zaburzenia endokrynologiczne). Jego intensywność ocenia się w skali VAS (Visual Analogue Scale), a diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne w poszukiwaniu przyczyny systemowej.
Rumień może być objawem procesów zapalnych, alergicznych, infekcyjnych lub autoimmunologicznych. Może pojawiać się jako reakcja na leki, ekspozycję na słońce lub w przebiegu chorób ogólnoustrojowych. Diagnostyka różnicowa rumienia wymaga często badania histopatologicznego.
Leczenie obu objawów zależy od przyczyny wywołującej. W przypadku świądu stosuje się leki przeciwhistaminowe, miejscowe kortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny oraz metody niefarmakologiczne jak nawilżanie skóry. Leczenie rumienia ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz stosowanie preparatów przeciwzapalnych i łagodzących.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linola –
Podczas kwalifikacji pacjenta do leczenia maścią Linola, zawierającą 0,815 g/100 g nienasyconych kwasów tłuszczowych C18:2 jako substancję czynną, kluczowe jest wykluczenie nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest alergia na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym alkohol cetostearylowy, rafinowany i utwardzony olej arachidowy, lanolinę zawierającą butylohydroksytoluen oraz sam butylohydroksytoluen. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią alergii na orzeszki ziemne, ze względu na obecność oleju arachidowego, oraz na osoby z predyspozycją do reakcji kontaktowego zapalenia skóry wywołanego przez lanolinę i alkohol cetostearylowy.
alergia na orzeszki ziemne, alkohol cetostearylowy, butylohydroksytoluen, kontaktowe zapalenie skóry, lanolina, miejscowa reakcja skórna, nadwrażliwość na składniki leku, nienasycone kwasy tłuszczowe, olej arachidowy, opcje terapeutyczne, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna kontaktowa, reakcja krzyżowa, substancje pomocnicze, świąd i rumień, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Puder płynny z anestezyną (20 mg + 240 mg)/g
Preparat Puder płynny z anestezyną, zawierający tlenek cynku (240 mg/g) oraz benzokainę (20 mg/g), stosowany miejscowo na skórę, może wywoływać działania niepożądane, głównie w postaci reakcji nadwrażliwości oraz miejscowego podrażnienia skóry. Objawy nadwrażliwości obejmują świąd, rumień, wysypkę i obrzęk, natomiast podrażnienia skóry manifestują się pieczeniem, zaczerwienieniem, suchością i świądem w miejscu aplikacji. Reakcje te występują niezbyt często, mają zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i ustępują po odstawieniu preparatu. Benzokaina, jako ester kwasu paraaminobenzoesowego, jest głównym czynnikiem alergizującym, natomiast tlenek cynku, mimo działania ściągającego i antyseptycznego, może powodować podrażnienia u osób z wrażliwą skórą.
alergolog, benzokaina, dermatolog, działanie antyseptyczne, działanie niepożądane produktu leczniczego, ester kwasu paraaminobenzoesowego, miejscowe podrażnienie skóry, nadwrażliwość, podrażnienie skóry, preparat przeciwhistaminowy, puder płynny z anestezyną, reakcja alergiczna, środek znieczulający miejscowy, świąd i rumień, tlenek cynku, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wrażliwa skóra