migrena okoporaźna

Migrena okoporażna (ophthalmoplegic migraine) to rzadka postać migreny charakteryzująca się nawracającymi epizodami bólu głowy z towarzyszącym porażeniem mięśni okoruchowych. Schorzenie to występuje częściej u dzieci i młodzieży, choć może dotyczyć również osób dorosłych.

Klinicznie objawia się jednostronnym, pulsującym bólem głowy, zwykle zlokalizowanym w okolicy oczodołu, któremu towarzyszy porażenie III, IV lub VI nerwu czaszkowego. Najczęściej obserwuje się porażenie nerwu okoruchowego (III), powodujące opadnięcie powieki, rozszerzenie źrenicy i ograniczenie ruchomości gałki ocznej. Objawy porażenia nerwów czaszkowych mogą wystąpić w trakcie bólu głowy lub krótko po jego ustąpieniu i utrzymywać się od kilku dni do kilku tygodni.

W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć inne przyczyny porażenia nerwów czaszkowych, takie jak tętniaki, guzy, zapalenia czy zespół Tollosa-Hunta. Badanie MRI z kontrastem jest kluczowe w procesie diagnostycznym. Aktualne klasyfikacje, w tym ICHD-3 (International Classification of Headache Disorders), zaliczają migrenę okoporażną do bolesnych neuropatii nerwów czaszkowych, a nie do typowych migren.

Leczenie obejmuje standardową terapię przeciwmigrenową w fazie ostrej oraz profilaktykę nawrotów przy użyciu leków przeciwpadaczkowych, blokerów kanałów wapniowych czy beta-blokerów. W niektórych przypadkach stosuje się krótkotrwałą terapię kortykosteroidami. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć u części pacjentów mogą występować nawroty i utrzymujące się deficyty neurologiczne.