achalasia

Achalasia to rzadkie schorzenie przełyku, charakteryzujące się zaburzeniem perystaltyki oraz nieprawidłową relaksacją dolnego zwieracza przełyku (LES). W wyniku tych nieprawidłowości dochodzi do utrudnionego przechodzenia pokarmu z przełyku do żołądka.

Patofizjologia achalazji wiąże się z degeneracją neuronów w splocie śródściennym przełyku, szczególnie neuronów hamujących, które uwalniają tlenek azotu i wazoaktywny peptyd jelitowy. Choroba może występować jako pierwotna idiopatyczna lub wtórna do innych schorzeń, takich jak choroba Chagasa.

Główne objawy achalazji to postępująca dysfagia (zarówno dla pokarmów stałych, jak i płynnych), regurgitacje niestrawionych pokarmów, ból w klatce piersiowej oraz utrata masy ciała. Diagnostyka obejmuje manometrię przełyku (złoty standard), endoskopię górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz badania radiologiczne z kontrastem.

Leczenie achalazji koncentruje się na poprawie opróżniania przełyku poprzez zmniejszenie ciśnienia LES. Metody terapeutyczne obejmują farmakoterapię (nitraty, blokery kanału wapniowego), endoskopową iniekcję toksyny botulinowej, pneumatyczną dylatację balonową oraz leczenie chirurgiczne (miotomia Hellera) lub jej endoskopowy odpowiednik – POEM (Per-Oral Endoscopic Myotomy).