zwężenie ujścia cewki moczowej

Zwężenie ujścia cewki moczowej (stenoza ujścia cewki moczowej) to stan patologiczny polegający na zmniejszeniu światła ujścia zewnętrznego cewki moczowej. Stan ten może występować zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, choć znacznie częściej dotyka mężczyzn.

Etiologia zwężenia obejmuje przyczyny wrodzone (np. wady rozwojowe) oraz nabyte (infekcje, urazy, jatrogenne – po zabiegach urologicznych, stany zapalne, zmiany nowotworowe). U mężczyzn często wiąże się z przebytymi infekcjami przenoszonymi drogą płciową, takimi jak rzeżączka, a także z instrumentacją cewki moczowej.

Objawy kliniczne zwężenia ujścia cewki moczowej to przede wszystkim osłabienie strumienia moczu, wydłużenie czasu mikcji, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, kroplowe wydzielanie moczu po mikcji, a w zaawansowanych przypadkach zatrzymanie moczu. Pacjenci mogą również doświadczać nawracających infekcji dróg moczowych z powodu zalegania moczu.

Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, badanie ogólne moczu, posiew moczu, USG układu moczowego z oceną zalegania moczu po mikcji, uroflowmetrię oraz badania endoskopowe (cystoskopia, uretroskopia). W niektórych przypadkach wykonuje się również uretrocystografię mikcyjną.

Leczenie zwężenia ujścia cewki moczowej zależy od przyczyny, lokalizacji i nasilenia zwężenia. Metody terapeutyczne obejmują: dylatację cewki moczowej, wewnętrzne nacięcie cewki (uretrotomia), plastykę cewki moczowej (uretroplastyka) oraz w szczególnych przypadkach założenie cewnika nadłonowego. Leczenie wymaga często długotrwałej opieki urologicznej ze względu na możliwość nawrotów zwężenia.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Galusan epigallokatechiny – Działania niepożądane

Galusan epigallokatechiny (EGCG), aktywny składnik maści Veregen (100 mg/g), wykazuje wysoką skuteczność terapeutyczną w leczeniu brodawek, jednak wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie o charakterze miejscowym w obrębie aplikacji. Reakcje te występują u 83,5% pacjentów i obejmują rumień, świąd, pieczenie, ból, obrzęk, wrzody, stwardnienia oraz pęcherzyki. Nasilenie objawów jest zróżnicowane: łagodne u 24,8%, umiarkowane u 32,0% (zróżnicowanie płciowe: 36,3% mężczyzn vs 27,1% kobiet) oraz ciężkie u 26,8% pacjentów (20,8% mężczyzn i 33,5% kobiet). Szczególnie narażone są kobiety z brodawkami w obrębie sromu oraz pacjenci z lokalizacją zmian zarówno na narządach płciowych, jak i odbycie. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych odnotowano u 1,3% pacjentów. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak ciężkie zapalenie sromu i pochwy, stulejka u 1,9% nieobrzezanych mężczyzn oraz nadwrażliwość u 2,4% pacjentów, wymagające natychmiastowego odstawienia leku. Zgłaszano również przypadki martwicy miejscowej, co stanowi istotne zagrożenie dla integralności tkanek.
Camellia sinensis, ciężka reakcja miejscowa, egzema, galusan epigallokatechiny, grudki skórne, hepatotoksyczność, krwawienie, łuszczenie skóry, martwica miejscowa, nadwrażliwość, nadżerka skóry, obrzęk, obrzmienie tkanek, opatrunek okluzyjny, pęcherzyki skórne, piodermia, podrażnienie skóry, przebarwienie skóry, przeczulica, reakcja miejscowa, reakcja skórna miejscowa, rumień, stulejka, stwardnienie tkanek, świąd, toksyczne uszkodzenie wątroby, upławy, wrzód, wyciąg z liści zielonej herbaty, zapalenie skóry, zapalenie sromu, zapalenie sromu i pochwy, znieczulica, zwężenie ujścia cewki moczowej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Veregen 100 mg/g

Veregen 100 mg/g, maść zawierająca wyciąg z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis), stosowana jest miejscowo w leczeniu brodawek narządów płciowych i okolicy odbytu. W badaniach klinicznych 83,5% pacjentów doświadczyło miejscowych reakcji skórnych, takich jak rumień, świąd, pieczenie, ból, obrzęk, wrzód, stwardnienie i pęcherzyki. Reakcje te miały różne nasilenie: łagodne u 24,8%, umiarkowane u 32,0% (mężczyźni 36,3%, kobiety 27,1%) oraz ciężkie u 26,8% (mężczyźni 20,8%, kobiety 33,5%). Ciężkie reakcje występowały częściej u pacjentów z brodawkami zarówno w obrębie narządów płciowych, jak i odbytu (32,6%). Szczególnie narażone są kobiety z brodawkami w obrębie sromu. Przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych było rzadkie (około 1,3%), a najczęstsze powody to ból, pieczenie i zapalenie skóry. U nieobrzezanych mężczyzn odnotowano 1,9% przypadków stulejki, a u 2,4% pacjentów wystąpiła nadwrażliwość wymagająca przerwania terapii.
brodawki narządów płciowych, Camellia sinensis, hepatotoksyczność, krwawienie, łuszczenie skóry, martwica miejscowa, nadwrażliwość, nadżerka, obrzęk, opatrunek okluzyjny, pęcherzyk, piodermia, podrażnienie skóry, przebarwienie, przeczulica, reakcja skórna miejscowa, reakcja w miejscu aplikacji, rumień, stulejka, stwardnienie, suchość skóry, świąd, toksyczne uszkodzenie wątroby, upławy, wrzód, wyciąg z liści zielonej herbaty, zapalenie skóry, zapalenie sromu, zapalenie sromu i pochwy, znieczulica, zwężenie ujścia cewki moczowej

zwężenie ujścia cewki moczowej

Powiązane wpisy

Galusan epigallokatechiny – Działania niepożądane

Działania niepożądane – Veregen 100 mg/g