pęknięcie ścięgna

Pęknięcie ścięgna to uraz polegający na przerwaniu ciągłości włókien kolagenowych tworzących ścięgno, które łączy mięsień z kością. Dochodzi do niego najczęściej w wyniku nagłego przeciążenia, urazu mechanicznego lub długotrwałego procesu degeneracyjnego ścięgna. Pęknięcia mogą być częściowe lub całkowite.

Najczęściej występujące pęknięcia ścięgien dotyczą ścięgna Achillesa, ścięgna mięśnia czworogłowego uda, ścięgien stożka rotatorów barku oraz ścięgien zginaczy i prostowników palców. Czynnikami ryzyka są wiek (powyżej 30. roku życia), stosowanie steroidów, przewlekłe zapalenia ścięgien, choroby układowe (cukrzyca, RZS) oraz intensywna aktywność fizyczna.

Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne (test Thompsona przy podejrzeniu uszkodzenia ścięgna Achillesa), badania obrazowe (USG jako metoda pierwszego wyboru oraz MRI w przypadkach wątpliwych). Leczenie zależy od lokalizacji, stopnia uszkodzenia i stanu pacjenta – może być zachowawcze (unieruchomienie, rehabilitacja) lub operacyjne (zespolenie końców przerwanego ścięgna).

Rokowanie w przypadku prawidłowego leczenia jest zazwyczaj dobre, jednak pełny powrót do sprawności może trwać od kilku miesięcy do roku. Rehabilitacja stanowi kluczowy element terapii, niezależnie od wybranej metody leczenia. Powikłania mogą obejmować nawrotowe pęknięcia, zaburzenia gojenia oraz ograniczenie funkcji kończyny.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl