remineralizacja zębów
Remineralizacja zębów to naturalny proces odbudowy mineralnej struktury szkliwa, który został uszkodzony w wyniku działania kwasów. Proces ten polega na ponownym wprowadzeniu minerałów, głównie wapnia i fosforanów, do osłabionej struktury zęba, co prowadzi do wzmocnienia szkliwa i zapobiegania powstawaniu próchnicy.
Proces remineralizacji może być wspierany przez stosowanie preparatów zawierających fluor, który przyspiesza odkładanie minerałów w szkliwie i tworzy bardziej odporną na kwasy fluoroapatytową strukturę. Istotną rolę odgrywają również preparaty zawierające bioaktywne szkło, nanocząsteczki hydroksyapatytu czy kompleksy wapniowo-fosforanowe.
Ślina stanowi naturalny czynnik remineralizujący dzięki zawartości jonów wapnia, fosforanów i buforów regulujących pH jamy ustnej. Stymulacja wydzielania śliny, utrzymanie prawidłowej higieny jamy ustnej oraz dieta uboga w cukry proste są ważnymi elementami wspierającymi proces remineralizacji.
W praktyce klinicznej remineralizacja jest istotnym elementem profilaktyki i leczenia wczesnych zmian próchnicowych, szczególnie w przypadku tzw. białych plam (white spot lesions), które są początkowym stadium demineralizacji szkliwa. Prawidłowo prowadzona remineralizacja może odwrócić wczesne zmiany próchnicowe bez konieczności inwazyjnego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
Fluormex to żel do kontaktowej fluoryzacji zębów, zawierający aminofluorki (33,19 mg/g) oraz sodu fluorek (22,1 mg/g), co odpowiada 12,5 mg aktywnego fluoru na gram preparatu (12 500 ppm). Preparat wykazuje galaretowatą konsystencję, jest bezbarwny lub jasnożółty, o miętowym smaku i zapachu. Wskazany jest przede wszystkim w profilaktyce próchnicy, niedorozwoju twardych tkanek zębów, terapii nadwrażliwości szyjek zębowych oraz leczeniu odwapnień szkliwa. Fluormex wspomaga remineralizację szkliwa i zębiny, tworząc depozyty fluorkowo-wapniowe, co zwiększa odporność mechaniczną i zmniejsza przepuszczalność kanalików zębinowych. Preparat jest także zalecany do stosowania na powierzchnie zębów narażone na ścieranie przez elementy protetyczne i ortodontyczne oraz po korekcie zgryzu urazowego.
aminofluorek, bakterie próchnicotwórcze, fluorek sodu, fluoroza, fluoryzacja kontaktowa, kanaliki zębinowe, leczenie ortodontyczne, mineralizacja zębów, nadwrażliwość szyjek zębowych, niedorozwój twardych tkanek zębów, odwapnienie szkliwa, parahydroksybenzoesan, płytka nazębna, profilaktyka próchnicy zębów, reakcja alergiczna, remineralizacja zębów, starcie zębów, zgryz urazowy - Leksykon substancji czynnych
Fluorek sodu – Wskazania do stosowania
Fluorek sodu (Natrii fluoridum) jest szeroko stosowany w stomatologii, głównie w profilaktyce i leczeniu próchnicy oraz wzmocnieniu twardych tkanek zębów. Preparaty do miejscowej aplikacji, takie jak Fluormex, zawierają 22,1 mg sodu fluorku i 33,19 mg aminofluorków na 1 g produktu, co odpowiada 12,5 mg/g (12 500 ppm) aktywnego fluoru. Fluorek sodu jest wskazany u pacjentów z nadwrażliwością szyjek zębowych, odwapnieniami szkliwa, uszkodzeniami mechanicznymi powierzchni zębów (np. w wyniku aparatów ortodontycznych) oraz po korekcji zgryzu urazowego. Preparaty te mogą być stosowane u dzieci powyżej 5 roku życia oraz u dorosłych, wspomagając remineralizację i redukcję dolegliwości bólowych związanych z odsłonięciem kanalików zębinowych.
ból dolnego odcinka kręgosłupa, fluoryzacja kontaktowa, nadwrażliwość szyjek zębowych, niedorozwój twardych tkanek zębów, pozytonowa tomografia emisyjna, próchnica zębów, przerzuty nowotworowe do kości, radiofarmaceutyk, recesja dziąseł, remineralizacja zębów, zespół dziecka maltretowanego, zgryz urazowy