koniugat siarczanu
Koniugat siarczanu to związek chemiczny powstały w wyniku procesu koniugacji (sprzężenia) z kwasem siarkowym. W biochemii i farmakologii koniugacja z siarczanem stanowi ważny mechanizm detoksykacji organizmu, szczególnie w przypadku metabolizmu leków, hormonów i ksenobiotyków.
Proces sulfonowania (siarczanowania) jest katalizowany przez enzymy z grupy sulfotransferaz (SULT), które przenoszą grupę sulfonową z aktywnego donora – 3′-fosfoadenozyny-5′-fosfosiarczanu (PAPS) na grupę hydroksylową, aminową lub tiolową substratu. Powstałe koniugaty siarczanu są bardziej polarne i rozpuszczalne w wodzie, co ułatwia ich wydalanie z organizmu, głównie z moczem.
W wątrobie koniugacja z siarczanem stanowi jeden z najważniejszych mechanizmów II fazy metabolizmu leków. Ma szczególne znaczenie w metabolizmie paracetamolu, hormonów steroidowych, katecholamin oraz związków fenolowych. Zaburzenia procesów sulfonowania mogą prowadzić do toksyczności niektórych leków lub nieprawidłowości w metabolizmie endogennych substancji.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Noradrenalina (Sinora) dostępna jest w formie roztworu do infuzji o stężeniach 0,1 mg/ml oraz 0,2 mg/ml, zawierającego biologicznie czynny stereoizomer L noradrenaliny. Lek przeznaczony jest do podawania dożylnego ze względu na szybkie inaktywowanie po podaniu doustnym oraz słabe wchłanianie podskórne. Okres półtrwania noradrenaliny w osoczu wynosi około 1-2 minuty, co wymusza podawanie w formie ciągłej infuzji. Po podaniu dożylnym noradrenalina jest szybko usuwana z osocza poprzez wychwyt komórkowy i metabolizm, a jej działanie koncentruje się głównie na układzie sercowo-naczyniowym z ograniczoną penetracją przez barierę krew-mózg.
4-dihydroksymigdałowy, bariera krew-mózg, biodostępność, deaminacja, infuzja dożylna, katecholo-O-metylotransferaza, koniugat glukuronidu, koniugat siarczanu, kwas 3, kwas 4-hydroksy-3-metoksymigdałowy, metylacja, monoaminooksydaza, normetanefryna, okres półtrwania noradrenaliny, ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, winian noradrenaliny, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny -
Leksykon leków
Ipratropium/Salbutamol Cipla to preparat wziewny zawierający 0,5 mg ipratropiowego bromku oraz 2,5 mg salbutamolu w 2,5 ml ampułce. Bromek ipratropiowy charakteryzuje się biodostępnością po inhalacji na poziomie 7-9%, pozorną objętością dystrybucji około 176 l (2,4 l/kg), niskim wiązaniem z białkami osocza (<20%) oraz klirensem całkowitym 2,3 l/min i nerkowym 0,9 l/min. Metabolizowany jest głównie w wątrobie (87-89% dawki wziewnej), a wydalanie z moczem w postaci niezmienionej i metabolitów wynosi około 3,2%. Okres półtrwania eliminacji wynosi 3,2 godziny. Bromek ipratropiowy nie przenika przez barierę krew-mózg ze względu na strukturę czwartorzędowej aminy.
bariera krew-mózg, biodostępność ogólnoustrojowa, bromek ipratropiowy, działanie addytywne, faza eliminacji, klirens całkowity, klirens nerkowy, koniugat siarczanu, lewosalbutamol, metabolizm wątrobowy, nebulizacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie doustne, podanie dożylne, podanie wziewne, receptor muskarynowy, siarczan salbutamolu, wiązanie z białkami osocza
