fundektomia częściowa
Fundektomia częściowa to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu części dna żołądka (fundus). Jest to procedura stosowana najczęściej w leczeniu patologii zlokalizowanych w górnej części żołądka, takich jak guzy łagodne, nowotwory złośliwe we wczesnym stadium, czy wybrane przypadki choroby wrzodowej.
Zabieg może być wykonywany metodą klasyczną (otwartą) lub laparoskopową, która jest coraz częściej preferowana ze względu na mniejszą inwazyjność. Fundektomia częściowa, w porównaniu do całkowitej gastrektomii, pozwala na zachowanie funkcji fizjologicznych żołądka, co przekłada się na lepszą jakość życia pacjentów po operacji i mniejsze ryzyko wystąpienia zespołu pogatrektomijnego.
Wskazaniami do przeprowadzenia fundektomii częściowej są również niektóre przypadki otyłości patologicznej (jako element procedury bariatrycznej), wybrane przypadki refluksu żołądkowo-przełykowego opornego na leczenie zachowawcze oraz przyczyny związane z krwawieniem z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Po zabiegu konieczne jest monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych powikłań, takich jak krwawienie, infekcja, czy zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omeprazole Noridem 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa omeprazolu wykazały, że długotrwałe stosowanie tego inhibitora pompy protonowej prowadzi do istotnych zmian w śluzówce żołądka, zwłaszcza u szczurów. W trakcie całego życia zwierząt obserwowano rozwój hiperplazji komórek enterochromafinopodobnych (ECL), które z czasem przekształcały się w rakowiaki. Zmiany te nie wynikają z bezpośredniej toksyczności omeprazolu, lecz są konsekwencją utrzymującej się hipergastrynemii, powstałej na skutek przewlekłego hamowania wydzielania kwasu solnego w żołądku.
antagonista receptora H2, fundektomia częściowa, hamowanie wydzielania kwasu solnego, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, hiperplazja komórek enterochromafinopodobnych, inhibitor pompy protonowej, komórki enterochromafinopodobne, leki zmniejszające wydzielanie kwasu, omeprazol, rakowiak, resekcja dna żołądka, śluzówka żołądka, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prenome 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa omeprazolu, substancji czynnej leku Prenome, wykazały, że długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego prowadzi do charakterystycznych zmian w błonie śluzowej żołądka szczurów, takich jak hiperplazja komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz powstawanie rakowiaków. Zmiany te nie wynikają z bezpośredniej toksyczności omeprazolu, lecz są konsekwencją utrzymującej się hipergastrynemii, będącej fizjologiczną odpowiedzią na obniżoną kwaśność soku żołądkowego. Podobne efekty histopatologiczne obserwowano także przy stosowaniu innych inhibitorów wydzielania kwasu, w tym antagonistów receptorów H2 oraz po częściowej fundektomii, co potwierdza, że zmiany te są ogólną konsekwencją długotrwałego hamowania wydzielania kwasu, a nie specyficznym działaniem omeprazolu.
antagonista receptora H2, błona śluzowa żołądka, częściowe wycięcie dna żołądka, fundektomia częściowa, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki enterochromaffinopodobne, omeprazol, poziom gastryny, profil bezpieczeństwa leku, rakowiak, sok żołądkowy, wydzielanie kwasu żołądkowego, zmiana histopatologiczna