poziom gastryny
Gastryna to hormon peptydowy produkowany głównie przez komórki G w błonie śluzowej antrum żołądka oraz dwunastnicy. Jej podstawową funkcją jest stymulacja wydzielania kwasu solnego przez komórki okładzinowe żołądka oraz regulacja motoryki przewodu pokarmowego.
Poziom gastryny we krwi może ulegać wahaniom w zależności od wielu czynników. W warunkach fizjologicznych wzrasta po posiłku, szczególnie bogatym w białko. Wartości referencyjne gastryny na czczo wynoszą zwykle 0-115 pg/ml, choć mogą się różnić w zależności od stosowanej metody oznaczenia.
Podwyższony poziom gastryny (hipergastrynemia) może występować w zespole Zollingera-Ellisona (gastrinoma), przewlekłym zanikowym zapaleniu błony śluzowej żołądka typu A, przy długotrwałym stosowaniu inhibitorów pompy protonowej, w niewydolności nerek oraz w niektórych przypadkach infekcji Helicobacter pylori. Diagnostyka hipergastrynemii często wymaga wykonania testów prowokacyjnych, takich jak test sekretynowy.
Oznaczanie poziomu gastryny stanowi istotny element diagnostyki chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego, szczególnie w przypadku nawracających owrzodzeń żołądka i dwunastnicy, opornych na standardowe leczenie, oraz w diagnostyce różnicowej guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esogasec 20 mg
Esogasec, zawierający ezomeprazol w dawkach 20 mg lub 40 mg, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Wskazania u dorosłych obejmują leczenie nadżerek i objawów choroby refluksowej przełyku (GERD), długotrwałą terapię podtrzymującą zapobiegającą nawrotom refluksowego zapalenia przełyku, eradykację Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej dwunastnicy oraz profilaktykę i leczenie wrzodów żołądka związanych z długotrwałym stosowaniem NLPZ. Ponadto, Esogasec jest stosowany w przedłużonym leczeniu po terapii dożylnej zapobiegającej nawrotom krwawienia z wrzodów trawiennych oraz w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona, wymagającego często wyższych dawek leku.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, ezomeprazol, gastropatia polekowa, GERD, H2-bloker, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa twarda, kortykosteroid, krwawienie z wrzodu trawiennego, kwas solny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, nawrót refluksowego zapalenia przełyku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, poziom gastryny, refluksowe zapalenie przełyku, schemat czterolekowy, schemat trójlekowy, terapia dożylna, test oddechowy, test ureazowy, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pantoprazole Reig Jofre 40 mg
Pantoprazol, klasyfikowany pod kodem ATC A02BC02, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającym 40 mg substancji czynnej (pantoprazolu sodowego półtorawodnego) na fiolkę. Mechanizm działania polega na selektywnym, dawko-zależnym hamowaniu enzymu H+,K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do skutecznego zahamowania wydzielania kwasu solnego zarówno w warunkach bazalnych, jak i stymulowanych. Pantoprazol aktywuje się w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych, a jego efekt terapeutyczny jest niezależny od drogi podania (doustnej lub dożylnej). U większości pacjentów obserwuje się ustąpienie objawów choroby w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia terapii.
antagonista receptora H2, blokowanie pompy protonowej, chromogranina A, enzym H+, guz neuroendokrynny, inhibitor pompy protonowej, K+-ATP-aza, komórka ECL, komórka enterochromaffinopodobna, komórka okładzinowa żołądka, kwas solny, kwaśność treści żołądkowej, kwaśność wewnątrzżołądkowa, pantoprazol, parametr wewnątrzwydzielniczy tarczycy, pochodna benzoimidazolu, poziom gastryny, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, rakowiak żołądka, rozrost gruczolakowaty, wydzielanie gastryny, wydzielanie kwasu, zmiana przedrakowiakowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Goprazol Max 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące omeprazolu, substancji czynnej preparatu Goprazol Max, wskazują na występowanie u szczurów zmian patologicznych w żołądku, takich jak hiperplazja komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz rozwój rakowiaków, po długotrwałym podawaniu leku. Zmiany te są wynikiem utrzymującej się hipergastrynemii, będącej efektem farmakodynamicznym długotrwałego hamowania wydzielania kwasu solnego, a nie bezpośrednią toksycznością omeprazolu. Podobne efekty obserwowano także po zastosowaniu antagonistów receptorów H2, innych inhibitorów pompy protonowej oraz po częściowym wycięciu dna żołądka, co potwierdza, że zmiany te są konsekwencją fizjologicznej adaptacji do zmniejszonej kwaśności soku żołądkowego.
antagonista receptora H2, Goprazol, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, hipergastrinemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL żołądka, komórki żołądka, mechanizm działania leku, odpowiedź fizjologiczna, omeprazol, poziom gastryny, rakowiak, sok żołądkowy, wycięcie dna żołądka, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prenome 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa omeprazolu, substancji czynnej leku Prenome, wykazały, że długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego prowadzi do charakterystycznych zmian w błonie śluzowej żołądka szczurów, takich jak hiperplazja komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz powstawanie rakowiaków. Zmiany te nie wynikają z bezpośredniej toksyczności omeprazolu, lecz są konsekwencją utrzymującej się hipergastrynemii, będącej fizjologiczną odpowiedzią na obniżoną kwaśność soku żołądkowego. Podobne efekty histopatologiczne obserwowano także przy stosowaniu innych inhibitorów wydzielania kwasu, w tym antagonistów receptorów H2 oraz po częściowej fundektomii, co potwierdza, że zmiany te są ogólną konsekwencją długotrwałego hamowania wydzielania kwasu, a nie specyficznym działaniem omeprazolu.
antagonista receptora H2, błona śluzowa żołądka, częściowe wycięcie dna żołądka, fundektomia częściowa, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki enterochromaffinopodobne, omeprazol, poziom gastryny, profil bezpieczeństwa leku, rakowiak, sok żołądkowy, wydzielanie kwasu żołądkowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stomezul 40 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ezomeprazolu, substancji czynnej leku Stomezul, opierała się na kompleksowych badaniach farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz ocenie wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności nie wskazały na potencjał uszkadzania DNA. Ponadto, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania ezomeprazolu w populacji reprodukcyjnej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie niepożądane, ezomeprazol, genotoksyczność, hipergastrynemia, komórki ECL, komórki enterochromafinopodobne, kwas solny, potencjał rakotwórczy, poziom gastryny, proliferacja, rakowiak, rozwój potomstwa, schorzenie przewodu pokarmowego, sekrecja kwasu żołądkowego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję