erozja szkliwa zębowego

Erozja szkliwa zębowego to proces niszczenia zewnętrznej warstwy zębów poprzez działanie kwasów niepochodzących z metabolizmu bakterii. W przeciwieństwie do próchnicy, która jest wynikiem aktywności bakteryjnej, erozja szkliwa ma charakter chemiczny i nie wiąże się z obecnością płytki nazębnej.

Główne czynniki etiologiczne erozji szkliwa obejmują kwasy pochodzenia zewnętrznego (napoje gazowane, soki cytrusowe, ocet) oraz wewnętrznego (refluks żołądkowo-przełykowy, wymioty, zaburzenia odżywiania). Proces ten przebiega stopniowo, powodując początkowo utratę połysku szkliwa, a następnie jego ścieńczenie, co objawia się przeświecaniem zębiny i zwiększoną wrażliwością zębów.

Diagnostyka erozji szkliwa opiera się na badaniu klinicznym, wywiadzie dotyczącym nawyków żywieniowych i chorób ogólnoustrojowych. Charakterystyczne zmiany obejmują wygładzenie powierzchni zębów, zaokrąglenie guzków, a w zaawansowanych przypadkach ubytki w kształcie klina przy szyjkach zębowych. Leczenie polega na eliminacji czynników przyczynowych, stosowaniu preparatów remineralizujących zawierających fluor, wapń i fosforany oraz zabiegach odtwórczych w przypadku znacznej utraty tkanek.

Profilaktyka erozji szkliwa zębowego obejmuje modyfikację diety (ograniczenie spożycia napojów kwaśnych, stosowanie słomek), stosowanie past z zawartością związków remineralizujących, unikanie szczotkowania zębów bezpośrednio po ekspozycji na kwasy oraz leczenie chorób predysponujących, takich jak refluks żołądkowo-przełykowy.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Choroba refluksowa przełyku – Objawy

Choroba refluksowa przełyku (GERD) to przewlekły stan charakteryzujący się cofaniem się kwasu żołądkowego do przełyku na skutek nieprawidłowego rozluźniania dolnego zwieracza przełyku. Objawy typowe to zgaga, regurgitacja, ból w klatce piersiowej, dysfagia oraz uczucie globusa. GERD może manifestować się również objawami pozaprzełykowymi, takimi jak przewlekły kaszel, laryngitis, astma czy erozja szkliwa zębów. Choroba przebiega w czterech stadiach, od sporadycznych objawów (raz lub dwa razy w miesiącu) do ciężkich postaci z codziennymi objawami, opornych na leczenie i powikłaniami, w tym przełykiem Barretta i ryzykiem rozwoju gruczolakoraka przełyku. Czynniki ryzyka obejmują otyłość, nieprawidłowe nawyki żywieniowe, palenie tytoniu, ciążę, przepuklinę rozworu przełykowego oraz stosowanie niektórych leków.
aspiracyjne zapalenie płuc, bloker receptora H2, choroba refluksowa przełyku, chrypka, dolny zwieracz przełyku, dysfagia, erozja szkliwa zębowego, fundoplikacja Nissena, GERD, głobus, gruczolakorak przełyku, inhibitor pompy protonowej, metaplazja jelitowa, monitorowanie pH przełyku, owrzodzenie przełyku, przełyk Barretta, przepuklina rozworu przełykowego, refluks kwasu żołądkowego, regurgitacja, skurcz oskrzeli, stan przedrakowy, zapalenie dziąseł, zapalenie krtani, zapalenie przełyku, zgaga, zwężenie przełyku
Leksykon chorób i schorzeń
Zgaga – Objawy

Zgaga, definiowana jako uczucie pieczenia za mostkiem spowodowane refluksem kwasu żołądkowego do przełyku, dotyka znaczną część populacji, z około 60 milionami przypadków rocznie w USA i 15 milionami codziennych epizodów. Objawy obejmują pieczenie w klatce piersiowej, kwaśny smak w ustach, regurgitację, nudności oraz odbijanie, nasilające się po posiłkach, w pozycji leżącej, podczas schylania, w nocy, po spożyciu tłustych, pikantnych pokarmów, alkoholu lub napojów gazowanych. Częstość występowania zgagi klasyfikuje ją na epizodyczną (<1x/tydzień), częstą (≥2x/tydzień) i uporczywą (codzienną), przy czym zgaga ≥2x/tydzień sugeruje chorobę refluksową przełyku (GERD). Nieleczona zgaga może prowadzić do powikłań takich jak zapalenie przełyku, zwężenia, przełyk Barretta oraz rak przełyku, z ryzykiem wzrostu nawet 43,5-krotnie w przypadku długotrwałego refluksu. Dodatkowo, GERD może manifestować się atypowymi objawami, w tym przewlekłym kaszlem, chrypką, objawami astmatycznymi czy zaburzeniami snu, co wymaga szczególnej uwagi diagnostycznej, zwłaszcza u pacjentów z cichą zgagą lub refluksem krtaniowo-gardłowym (LPR).
antacidum, badanie pH, bloker H2, choroba refluksowa przełyku, dolny zwieracz przełyku, endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego, erozja szkliwa zębowego, fundoplikacja Nissena, GERD, inhibitory pompy protonowej, kwas żołądkowy, manometria przełyku, objawy astmatyczne, objawy dyspeptyczne, podrażnienie śluzówki, przełyk Barretta, przewlekły kaszel, rak przełyku, refluks krtaniowo-gardłowy, refluks kwasu żołądkowego, refluks nocny, regurgitacja, układ pokarmowy, zapalenie przełyku, zwężenie przełyku
Leksykon chorób i schorzeń
Bulimia nerwowa – Patofizjologia i mechanizm

Bulimia nerwowa (BN) to złożone zaburzenie odżywiania charakteryzujące się nawracającymi epizodami kompulsywnego objadania się, po których następują niewłaściwe zachowania kompensacyjne, takie jak samowywołane wymioty, nadużywanie środków przeczyszczających, głodzenie się czy nadmierne ćwiczenia. Patofizjologia BN obejmuje dysfunkcje neuroprzekaźników, w tym obniżone poziomy serotoniny, noradrenaliny i dopaminy, co wpływa na regulację apetytu, impulsywność i kontrolę emocji. Zmiany neuroanatomiczne obejmują zmniejszoną objętość istoty szarej oraz zaburzenia funkcjonalnej i strukturalnej łączności istoty białej, zwłaszcza w obszarach odpowiedzialnych za kontrolę zachowań i przetwarzanie nagrody. Zaburzenia hormonalne, w tym nieprawidłowości w poziomach neuropeptydów (np. cholecystokininy) oraz hormonów płciowych (testosteronu i estrogenu), również odgrywają istotną rolę w etiologii BN. Ponadto, dysbioza mikrobioty jelitowej może przyczyniać się do patogenezy zaburzenia. Genetyczne predyspozycje są znaczące, z ryzykiem dziedziczenia szacowanym na 30–80%, a czynniki środowiskowe i psychologiczne, takie jak współistniejące zaburzenia lękowe i traumatyczne doświadczenia, nasilają przebieg choroby.
beta-endorfina, brzuszno-boczna kora przedczołowa, brzuszno-przyśrodkowa kora przedczołowa, bulimia nerwowa, cholecystokinina, citalopram, dopamina, dysbioza mikrobioty jelitowej, erozja szkliwa zębowego, fluoksetyna, hipochloremia, hipokaliemia, hormon uwalniający kortykotropinę, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interocepcja, istota biała mózgu, kardiomiopatia, kora oczodołowo-czołowa, kora przedczołowa przyśrodkowa, mózgowy czynnik neurotroficzny, MRI mózgu, nadmierne ćwiczenie, neuropeptyd Y, noradrenalina, objadanie się, opóźnione opróżnianie żołądka, peptyd YY, rabdomioliza, receptor serotoninowy, serotonina, sertralina, środek moczopędny, środek przeczyszczający, śródmiąższowe zapalenie nerek, terapia poznawczo-behawioralna, testosteron, układ dopaminergiczny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ serotoninergiczny, wazopresyna, wywoływanie wymiotów, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zachowanie kompensacyjne, zapalenie przełyku, zasadowica metaboliczna

erozja szkliwa zębowego

Powiązane wpisy

Choroba refluksowa przełyku – Objawy

Zgaga – Objawy

Bulimia nerwowa – Patofizjologia i mechanizm