nadmierne ćwiczenie
Nadmierne ćwiczenie (ang. overtraining lub exercise addiction) to stan patologiczny związany z kompulsywnym podejściem do aktywności fizycznej, gdzie osoba wykonuje zbyt intensywne i częste treningi bez odpowiedniego okresu regeneracji. W środowisku medycznym rozpoznawane jest jako zaburzenie mogące prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
Z punktu widzenia fizjologii, nadmierne ćwiczenie prowadzi do zespołu przetrenowania, charakteryzującego się przewlekłym zmęczeniem, spadkiem wydolności organizmu, zaburzeniami snu, zwiększoną podatnością na infekcje oraz zaburzeniami hormonalnymi. Szczególnie niebezpieczne jest obniżenie poziomu hormonów płciowych, co u kobiet może prowadzić do triady sportsmenek (zaburzenia odżywiania, amenorrhea, osteoporoza).
W aspekcie psychologicznym nadmierne ćwiczenie może być powiązane z zaburzeniami obrazu ciała, obsesją na punkcie sylwetki czy dysmorfią mięśniową. Często współwystępuje z zaburzeniami odżywiania takimi jak anoreksja czy bulimia. Diagnoza wymaga interdyscyplinarnego podejścia, a leczenie obejmuje zarówno modyfikację zachowań związanych z aktywnością fizyczną, jak i terapię psychologiczną ukierunkowaną na zmianę dysfunkcyjnych przekonań dotyczących ciała i ćwiczeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Bulimia nerwowa – Epidemiologia
Bulimia nervosa stanowi istotny problem zdrowia publicznego, szczególnie wśród młodych kobiet, z rozpowszechnieniem w populacji kobiet poniżej 30 roku życia wynoszącym od 0,8% do 2,4% w różnych krajach (USA 2,1%, Finlandia 2,4%, Australia 1,0%, Holandia 0,8%). Wskaźnik rocznej chorobowości wynosi około 0,43% (95% CI: 0,18-0,78), a wskaźnik chorobowości w ciągu życia 0,63% (95% CI: 0,33-1,02), z wyższą częstością u kobiet (stosunek 10:1 względem mężczyzn). Średni wiek zachorowania to 18 lat, z szczytem w okresie 15-25 lat. Bulimia występuje częściej w krajach rozwiniętych, w środowiskach miejskich oraz wśród osób wykonujących zawody lub uprawiających sporty wymagające kontroli masy ciała (np. zapaśnicy, kulturyści, gimnastycy). Wysoka jest współchorobowość z zaburzeniami psychicznymi (ok. 95%), w tym zaburzeniami lękowymi i nadużywaniem substancji (około 40%), a także podwyższone ryzyko prób samobójczych i śmiertelności (wskaźnik śmiertelności 1,74 na 1000 osobolat, standaryzowany wskaźnik śmiertelności 1-3%).
anoreksja nerwowa, bulimia nerwowa, nadmierne ćwiczenie, nadużywanie substancji, objadanie się, próba samobójcza, strategia kompensacyjna, wskaźnik chorobowości, wskaźnik hospitalizacji, wskaźnik śmiertelności, współchorobowość, współchorobowość psychiatryczna, współistniejące zaburzenie, zaburzenie lękowe, zaburzenie odżywiania, zachowanie kompensacyjne, zapadalność, zespół policystycznych jajników