stymulacja pęcherzyków jajnikowych

Stymulacja pęcherzyków jajnikowych, znana również jako kontrolowana hiperstymulacja jajników (COH) lub indukcja owulacji, to proces farmakologicznego pobudzania jajników do produkcji większej liczby dojrzałych pęcherzyków jajnikowych niż ma to miejsce w naturalnym cyklu. W cyklu fizjologicznym zazwyczaj dojrzewa jeden pęcherzyk dominujący, natomiast stymulacja umożliwia rozwój kilku lub kilkunastu pęcherzyków jednocześnie.

Procedura ta jest kluczowym elementem technik wspomaganego rozrodu, w szczególności zapłodnienia pozaustrojowego (IVF) oraz inseminacji wewnątrzmacicznej (IUI). Stymulacja prowadzona jest z wykorzystaniem gonadotropin (FSH, LH), agonistów lub antagonistów GnRH oraz innych preparatów hormonalnych. Proces wymaga regularnego monitorowania ultrasonograficznego wzrostu pęcherzyków oraz oznaczania stężeń hormonów, zwłaszcza estradiolu.

Protokoły stymulacji dobierane są indywidualnie w zależności od wieku pacjentki, rezerwy jajnikowej, przyczyny niepłodności oraz wcześniejszych odpowiedzi na stymulację. Główne stosowane schematy to protokół długi, krótki, antagonistyczny oraz protokół z zastosowaniem letrozolu lub klomifenu. Celem jest uzyskanie optymalnej liczby pęcherzyków, co zwiększa szanse na pozyskanie prawidłowych oocytów zdolnych do zapłodnienia.

Potencjalne powikłania stymulacji obejmują zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), który w ciężkiej postaci może zagrażać życiu pacjentki. Objawia się on powiększeniem jajników, gromadzeniem płynu w jamie otrzewnej i opłucnej, zaburzeniami elektrolitowymi oraz hemokoncentracją. Inne możliwe komplikacje to krwawienie z pękniętego pęcherzyka lub skręt jajnika. Nowoczesne protokoły stymulacji dążą do minimalizacji ryzyka tych powikłań przy zachowaniu skuteczności procedury.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl