zaostrzenie cukrzycy
Zaostrzenie cukrzycy to stan nagłego pogorszenia kontroli glikemii, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Może występować zarówno w cukrzycy typu 1, jak i typu 2, prowadząc do poważnych powikłań metabolicznych, takich jak kwasica ketonowa, zespół hiperglikemiczno-hipermolalny czy kwasica mleczanowa.
Główne przyczyny zaostrzenia cukrzycy obejmują: infekcje (szczególnie układu moczowego i oddechowego), błędy w stosowaniu insuliny lub leków przeciwcukrzycowych, nieprzestrzeganie diety, stres fizyczny lub psychiczny, zawał serca, udar mózgu oraz stosowanie leków zaburzających kontrolę glikemii (np. glikokortykosteroidów).
Objawy zaostrzenia cukrzycy to nasilone pragnienie, wielomocz, osłabienie, senność, zaburzenia świadomości, odwodnienie, nudności i wymioty. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się hiperglikemię, często przekraczającą 300-400 mg/dl, ketonurię, zaburzenia elektrolitowe oraz kwasicę metaboliczną.
Leczenie zaostrzenia cukrzycy wymaga przywrócenia prawidłowego bilansu płynów i elektrolitów, insulinoterapii oraz identyfikacji i leczenia czynnika wywołującego. W ciężkich przypadkach konieczna jest hospitalizacja, zwłaszcza przy kwasicy ketonowej lub zespole hiperglikemiczno-hipermolalnym, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polhumin R 100 j.m./ml
Preparat Polhumin R to biosyntetyczna insulina ludzka w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 100 j.m./ml, dostępna w wkładzie 3 ml zawierającym 300 j.m. insuliny rozpuszczalnej. Produkt charakteryzuje się pH 6,9-7,8 i jest otrzymywany metodą rekombinacji DNA z wykorzystaniem bakterii Escherichia coli. Polhumin R jest insuliną krótkodziałającą, stosowaną w leczeniu cukrzycy typu 1 i 2, zwłaszcza w sytuacjach wymagających szybkiej korekcji hiperglikemii, takich jak stany zaostrzenia cukrzycy, cukrzyca ciążowa, stany nagłe (kwasica ketonowa, zespół hiperglikemiczno-hiperosmolarny) oraz wyrównanie glikemii okołozabiegowe. Preparat jest szczególnie użyteczny w intensywnej insulinoterapii oraz w terapii początkowej cukrzycy typu 1.
cukrzyca ciążowa, cukrzyca przedciążowa, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, glukoza we krwi, hiperglikemia, hiperglikemia poposiłkowa, insulina krótkodziałająca, insulina ludzka, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy doustny, regulacja glikemii, rekombinacja DNA, zaostrzenie cukrzycy, zespół hiperglikemiczno-hiperosmolarny - Leksykon substancji czynnych
Octan megestrolu – Działania niepożądane
Octan megestrolu, stosowany w preparacie Megalia (40 mg/ml, zawiesina doustna), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących przede wszystkim zaburzenia endokrynologiczne, takie jak niewydolność nadnerczy (szczególnie po przerwaniu terapii), zespół Cushinga oraz objawy przypominające ten zespół. Konieczne jest monitorowanie funkcji osi przysadkowo-nadnerczowej i w razie potrzeby wdrożenie substytucji glikokortykosteroidami. Istotnym zagrożeniem są powikłania zakrzepowo-zatorowe, w tym zakrzepowe zapalenie żył i zatorowość płucna, które mogą mieć przebieg śmiertelny, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka. Ponadto, lek powoduje przyrost masy ciała poprzez zwiększenie masy tkanki tłuszczowej i mięśniowej, co jest wykorzystywane terapeutycznie u pacjentów z kacheksją, ale może stanowić problem u chorych onkologicznych z nowotworami hormonozależnymi ze względu na ryzyko szybkiego wzrostu masy guza.
częstomocz, hiperglikemia, hiperkalcemia, krwawienie z macicy, nabyty zespół niedoboru odporności, niedoczynność nadnerczy, nietolerancja glukozy, niewydolność krążenia, niewydolność nadnerczy, octan megestrolu, oś przysadkowo-nadnerczowa, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przyrost masy ciała, szybki przyrost masy guza, zakrzepowe zapalenie żył, zaostrzenie cukrzycy, zatorowość płucna, zespół cieśni nadgarstka, zespół Cushinga