kamica wapniowa

Kamica wapniowa to najpowszechniejsza postać kamicy moczowej, stanowiąca około 70-80% wszystkich przypadków kamieni nerkowych. Charakteryzuje się tworzeniem złogów składających się głównie ze szczawianu wapnia i/lub fosforanu wapnia w układzie moczowym.

Patogeneza kamicy wapniowej obejmuje stan przesycenia moczu solami wapniowymi, który może wynikać z hiperkalciurii, hiperoksalurii, hiperurykozurii lub hipocytraturii. Czynniki ryzyka obejmują odwodnienie, dietę bogatą w szczawiany i sód, a ubogą w potas i magnez, choroby metaboliczne (np. pierwotna nadczynność przytarczyc), oraz predyspozycje genetyczne.

Diagnostyka kamicy wapniowej opiera się na badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa bez kontrastu), analizie składu wydalonych kamieni oraz badaniach biochemicznych moczu i krwi. W profilaktyce i leczeniu kluczową rolę odgrywa zwiększenie podaży płynów (>2,5 l/dobę), modyfikacja diety, oraz w niektórych przypadkach farmakoterapia (tiazydowe leki moczopędne, cytrynian potasu).

Nawrotowość kamicy wapniowej jest wysoka – sięga 50% w ciągu 5-10 lat bez odpowiedniego postępowania profilaktycznego. Dlatego istotne jest określenie indywidualnego profilu ryzyka i wdrożenie zindywidualizowanego postępowania zapobiegawczego u pacjentów po pierwszym epizodzie kamicy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl