zaburzenia przemiany żelaza

Zaburzenia przemiany żelaza obejmują szereg stanów klinicznych charakteryzujących się nieprawidłowym metabolizmem tego pierwiastka w organizmie. Mogą one przebiegać zarówno z niedoborem żelaza (niedokrwistość z niedoboru żelaza), jak i z jego nadmiarem (hemochromatoza, hemosyderoza).

Niedokrwistość z niedoboru żelaza to najczęstsza niedokrwistość na świecie, charakteryzująca się zmniejszonym stężeniem hemoglobiny, obniżonym poziomem ferrytyny oraz zwiększoną całkowitą zdolnością wiązania żelaza (TIBC). Objawia się zmęczeniem, bladością, dusznością wysiłkową oraz zaburzeniami koncentracji. Najczęstszymi przyczynami są niedobory dietetyczne, przewlekłe krwawienia oraz zaburzenia wchłaniania.

Hemochromatoza to zaburzenie charakteryzujące się nadmiernym wchłanianiem żelaza z przewodu pokarmowego i jego gromadzeniem w wątrobie, trzustce, sercu i innych narządach. Może być dziedziczna (związana głównie z mutacją genu HFE) lub wtórna (np. w przebiegu chorób hemolitycznych, przewlekłych chorób wątroby). Nieleczona prowadzi do marskości wątroby, cukrzycy, kardiomiopatii i zaburzeń endokrynologicznych.

W diagnostyce zaburzeń przemiany żelaza kluczową rolę odgrywają parametry gospodarki żelazowej, w tym stężenie żelaza w surowicy, ferrytyny, transferyny oraz nasycenie transferyny żelazem. W przypadku podejrzenia hemochromatozy dziedzicznej wskazane jest wykonanie badań genetycznych. Leczenie zależy od rodzaju zaburzenia i obejmuje suplementację żelaza w przypadku jego niedoboru oraz wykonywanie regularnych krwioupustów lub stosowanie leków chelatujących żelazo w przypadku hemochromatozy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl