zachłyśnięcie sokiem żołądkowym
Zachłyśnięcie sokiem żołądkowym, znane również jako zespół aspiracji kwaśnej treści żołądkowej lub zespół Mendelsona, to poważne powikłanie polegające na przedostaniu się kwaśnej treści żołądkowej do dróg oddechowych. Najczęściej występuje u pacjentów z obniżonym poziomem świadomości, zaburzeniami połykania, podczas znieczulenia ogólnego lub w sytuacjach nagłego wzrostu ciśnienia wewnątrzbrzusznego.
Kluczowym elementem patofizjologii tego stanu jest niskie pH soku żołądkowego (zwykle poniżej 2,5), które powoduje chemiczne uszkodzenie nabłonka dróg oddechowych. Konsekwencją zachłyśnięcia jest ostry stan zapalny, obrzęk błony śluzowej, skurcz oskrzeli oraz potencjalnie zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). Uszkodzenie tkanki płucnej prowadzi do zaburzeń stosunku wentylacji do perfuzji i hipoksemii.
Objawy kliniczne obejmują nagłą duszność, kaszel, świszczący oddech, sinicę, tachykardię oraz gorączkę. W badaniach obrazowych widoczne są zmiany naciekowe, zwykle w zależnych obszarach płuc. Leczenie zachłyśnięcia sokiem żołądkowym jest głównie objawowe i obejmuje tlenoterapię, odessanie treści z dróg oddechowych, bronchodilatatory oraz w ciężkich przypadkach intubację i wentylację mechaniczną. Antybiotykoterapia jest wskazana przy podejrzeniu wtórnego zakażenia bakteryjnego.
Profilaktyka zachłyśnięcia ma kluczowe znaczenie i obejmuje odpowiednie przygotowanie pacjentów przed zabiegami operacyjnymi (głodówka, leki zmniejszające wydzielanie kwasu), stosowanie szybkiej indukcji znieczulenia z uciskiem na chrząstkę pierścieniowatą (manewr Sellicka) u pacjentów wysokiego ryzyka oraz prawidłowe układanie pacjentów nieprzytomnych w pozycji bezpiecznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Predasol 1000 mg
Predasol to glikokortykosteroid dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający prednizolonu sodu bursztynian w dawkach 25 mg, 50 mg, 250 mg oraz 1000 mg, co odpowiada odpowiednio 19,6 mg, 39,1 mg, 195,7 mg oraz 782,7 mg prednizolonu. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i niemowląt w stanach nagłych wymagających szybkiej interwencji glikokortykosteroidowej, takich jak wstrząs anafilaktyczny (po podaniu adrenaliny), obrzęk płuc spowodowany inhalacją toksyn lub zachłyśnięciem, ciężki napad astmy oporny na standardowe leczenie, pseudokrup, obrzęk mózgu o różnej etiologii (guzy, zabiegi neurochirurgiczne, ropień, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), a także w ostrych chorobach skóry (pęcherzyca zwykła, erytrodermia, ostry wyprysk) oraz hematologicznych (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, ostra plamica małopłytkowa).
choroba pęcherzowa, dur brzuszny, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlica, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, odrzucanie przeszczepu, pęcherzyca zwykła, plamica małopłytkowa, podgłośniowe zapalenie krtani, prednizolon sodu bursztynian, przełom nadnerczowy, przeszczepienie nerki, pseudokrup, ropień mózgu, siarkowodór, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, zachłyśnięcie sokiem żołądkowym, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Dresslera, zespół pozawałowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Predasol 250 mg
Predasol, zawierający prednizolonu sodu bursztynian, jest glikokortykosteroidem do podania pozajelitowego, dostępnym w dawkach 25 mg, 50 mg, 250 mg oraz 1000 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do stanu klinicznego pacjenta. Lek znajduje zastosowanie w licznych stanach nagłych i przewlekłych wymagających szybkiego działania przeciwzapalnego i immunosupresyjnego, takich jak wstrząs anafilaktyczny (po wcześniejszym podaniu adrenaliny), obrzęk płuc wywołany ekspozycją na toksyny (chlor, izocyjaniany, siarkowodór, fosgen, azot, ozon), ciężki napad astmy, obrzęk mózgu o różnej etiologii (m.in. guz mózgu, ropień, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), a także ostre odrzucanie przeszczepu nerki. Ponadto Predasol jest wskazany w leczeniu rozległych, ostrych chorób skóry (pęcherzyca, erytrodermia, ostry wyprysk), autoimmunologicznych chorób hematologicznych (niedokrwistość hemolityczna, ostra plamica małopłytkowa), zespołu Dresslera, ciężkich chorób zakaźnych (w połączeniu z terapią przeciwdrobnoustrojową), ostrej niewydolności kory nadnerczy (przełom nadnerczowy) oraz pseudokrupu u dzieci.
dur brzuszny, erytrodermia, glikokortykosteroid, guz mózgu, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, odrzucanie przeszczepu nerki, ostry napad astmy, pęcherzyca zwykła, plamica małopłytkowa, prednizolon sodu bursztynian, przełom nadnerczowy, pseudokrup, ropień mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk ostry, zachłyśnięcie sokiem żołądkowym, zapalenie krtani, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Dresslera, zespół pozawałowy