podgłośniowe zapalenie krtani

Podgłośniowe zapalenie krtani (łac. laryngitis subglottica) to ostra infekcja dróg oddechowych, dotycząca głównie małych dzieci w wieku od 6 miesięcy do 3 lat. Choroba charakteryzuje się obrzękiem tkanek pod głośnią, co prowadzi do zwężenia dróg oddechowych i typowych objawów: szczekającego kaszlu, chrypki oraz stridoru wdechowego.

Etiologia schorzenia obejmuje głównie zakażenia wirusowe, wśród których dominują wirusy paragrypy (szczególnie typ 1), RSV, wirusy grypy i rinowirusy. Podgłośniowe zapalenie krtani często występuje sezonowo, z nasileniem w miesiącach jesienno-zimowych, choć przypadki mogą pojawiać się przez cały rok.

W diagnostyce kluczową rolę odgrywa badanie kliniczne oraz wywiad. RTG szyi w projekcji bocznej może ukazać charakterystyczny obraz zwężenia podgłośniowego („iglica wieży kościelnej”). W ocenie ciężkości stosuje się skalę Westleya, uwzględniającą nasilenie stridoru, retrakcji międzyżebrowych, jakość wentylacji, sinicę i poziom świadomości.

Leczenie podgłośniowego zapalenia krtani opiera się na tlenoterapii, kortykosteroidach (zwykle deksametazon lub budezonid w nebulizacji) oraz adrenalinie w nebulizacji w cięższych przypadkach. W zdecydowanej większości przypadków choroba ma przebieg samoograniczający, a rokowanie jest dobre, choć zdarzają się nawroty.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl