enteropatyczne zapalenie stawów

Enteropatyczne zapalenie stawów to forma spondyloartropatii występująca u pacjentów z przewlekłymi chorobami zapalnymi jelit, głównie z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (WZJG) oraz chorobą Leśniowskiego-Crohna. Schorzenie to charakteryzuje się aseptycznym zapaleniem stawów, które rozwija się wtórnie do procesu zapalnego toczącego się w przewodzie pokarmowym.

Patogeneza enteropatycznego zapalenia stawów wiąże się z translokacją bakterii jelitowych i ich antygenów przez uszkodzoną barierę jelitową, co prowadzi do aktywacji układu immunologicznego. U pacjentów z predyspozycją genetyczną (zwłaszcza z obecnością HLA-B27) dochodzi do rozwoju zapalenia w obrębie stawów. Objawy stawowe mogą zarówno poprzedzać, jak i występować równocześnie lub po wystąpieniu objawów jelitowych.

Klinicznie enteropatyczne zapalenie stawów dzieli się na postać obwodową (najczęściej asymetryczne zajęcie dużych stawów kończyn dolnych) oraz postać osiową (zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych i kręgosłupa). Przebieg zapalenia stawów obwodowych zwykle koreluje z aktywnością choroby zapalnej jelit, natomiast postać osiowa może przebiegać niezależnie od aktywności choroby podstawowej. W leczeniu podstawowe znaczenie ma kontrola aktywności choroby jelitowej, leki przeciwzapalne, fizjoterapia, a w cięższych przypadkach – leki modyfikujące przebieg choroby, w tym inhibitory TNF-α.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl