ostre zapalenie pęcherzyków płucnych

Ostre zapalenie pęcherzyków płucnych (acute alveolitis) to stan zapalny obejmujący pęcherzyki płucne, który charakteryzuje się nagłym początkiem i może prowadzić do poważnych zaburzeń wymiany gazowej. Proces zapalny powoduje wysięk płynu do przestrzeni pęcherzykowych, infiltrację komórek zapalnych oraz uszkodzenie pneumocytów typu I i II.

Etiologia ostrego zapalenia pęcherzyków płucnych jest zróżnicowana i obejmuje czynniki infekcyjne (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), chemiczne (wziewne toksyny, leki), immunologiczne oraz fizyczne (radioterapia). Najczęstszą postacią kliniczną jest ostre śródmiąższowe zapalenie płuc (acute interstitial pneumonia, AIP) będące częścią spektrum ostrej niewydolności oddechowej.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (RTG i HRCT płuc), badania czynnościowe układu oddechowego, bronchoskopię z płukaniem oskrzelowo-pęcherzykowym (BAL) oraz w wybranych przypadkach biopsję płuca. W obrazie histopatologicznym obserwuje się rozproszone uszkodzenie pęcherzyków (diffuse alveolar damage, DAD) z obecnością błon szklistych, obrzęk śródmiąższowy i nacieki zapalne.

Leczenie ostrego zapalenia pęcherzyków płucnych zależy od przyczyny i obejmuje terapię przyczynową (antybiotyki, leki przeciwwirusowe), glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne oraz leczenie wspomagające (tlenoterapia, wentylacja mechaniczna). Rokowanie zależy od etiologii, nasilenia procesu zapalnego oraz współistniejących chorób, jednak w ciężkich przypadkach śmiertelność może przekraczać 50%.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl