działanie niepożądane dermatologiczne
Działania niepożądane dermatologiczne to niezamierzone i szkodliwe reakcje skórne występujące w następstwie stosowania leków lub procedur medycznych. Mogą one przybierać różne formy, od łagodnych wysypek i świądu po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka.
Najczęstsze polekowe reakcje skórne obejmują osutki plamisto-grudkowe, pokrzywkę, rumień trwały oraz reakcje fototoksyczne i fotoalergiczne. Leki najczęściej wywołujące te reakcje to antybiotyki (szczególnie beta-laktamy i sulfonamidy), niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwdrgawkowe oraz allopurynol.
Diagnostyka działań niepożądanych dermatologicznych opiera się na dokładnym wywiadzie, ocenie klinicznej zmian skórnych, czasowym związku między rozpoczęciem terapii a wystąpieniem objawów oraz wykluczeniu innych przyczyn. W niektórych przypadkach pomocne mogą być testy skórne, badania histopatologiczne lub testy prowokacyjne.
Postępowanie w przypadku działań niepożądanych dermatologicznych zależy od ich nasilenia. W przypadku reakcji łagodnych często wystarczy odstawienie leku wywołującego i leczenie objawowe. Ciężkie reakcje wymagają natychmiastowej hospitalizacji, intensywnego leczenia z zastosowaniem glikokortykosteroidów systemowych, a niekiedy immunoglobulin dożylnych lub leków immunosupresyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Accordeon 10 mg
Oksykodon, będący czystym agonistą receptorów opioidowych, stosowany w produkcie Accordeon, charakteryzuje się ryzykiem rozwoju tolerancji i uzależnienia nawet przy dawkach terapeutycznych. Działania niepożądane wynikają z aktywności na receptorach opioidowych i obejmują bardzo często występujące objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i bóle głowy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Często obserwuje się także drżenie, letarg i sedację. Ze strony przewodu pokarmowego bardzo często występują zaparcia, nudności i wymioty, które można częściowo kontrolować odpowiednim postępowaniem profilaktycznym i stosowaniem leków przeciwwymiotnych. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do fizycznego uzależnienia, a nagłe odstawienie wywołuje zespół odstawienia z objawami autonomicznymi. U noworodków matek stosujących oksykodon przewlekle może wystąpić zespół odstawienia.
agonista receptorów opioidowych, astenia, brak miesiączki, cholestaza, duszność, dysfagia, dysforia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, działanie niepożądane dermatologiczne, euforia, hiperalgezja, hipogonadyzm, kolka żółciowa, lek przeciwwymiotowy, niedrożność jelit, niestrawność, nudności i wymioty, odwodnienie, oksykodon, omam, opioid, ośrodkowy bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość w jamie ustnej, tolerancja na lek, układ oddechowy, uzależnienie, zaparcie, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodka, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka